Wyobrażam sobie (bo sam nigdy nie stosowałem i nigdy nie zastosuję) jaka musi być frustracja i osłabienie organizmu w codziennych funkcjach życiowych (procesy myślowe, aktywność fizyczna). Wysoki wyrzut glukozy prowadzi do wyrzutu insuliny,
a w konsekwencji jest to przepis na szybkie uczucie głodu. A jak wiadomo Polak głodny to Polak zły.

Prowadzenie detoksu sokowego w dłuższym terminie może mieć opłakane skutki zdrowotne (rozregulowanie gospodarki cukrowej). Dostarczając taką ilość cukru de facto możemy obciążyć wątrobę aniżeli jej pomóc się oczyścić.
Nie doszukałem się prac naukowych które potwierdzają skuteczność detoksu chociażby z toksyn. Organizm posiada mechanizmy oczyszczania dzięki wątrobie, skórze, nerkom czy płucom. Dzięki tym narządom wyrzuca toksyny na zewnątrz. Zdecydowanie lepiej dać organizmowi paliwo w postaci zbilansowanych posiłków aniżeli mu przeszkadzać i niepotrzebnie stresować. Dużo lepszym pomysłem będzie post okresowy IF.

            Poszukajmy plusów. W zasadzie przychodzi mi tylko jeden – nawodnienie, bo mogę sobie wyobrazić ludzi czujący wilczy głód na tym detoksie. Będą tłumić głód wodą, zwiększając podaż płynów. To tyle z potencjalnych plusów.

Podsumowanie:
Jeśli spojrzymy na detoks sokowy pod kątem redukcji masy ciała to nie ma absolutnie racji bytu takie postępowanie. Detoks z toksyn, złogów za pomocą soków? Nie ma dowodów które by potwierdziły tą tezę. W takim razie jak można wspierać detoks?
1. Nawodnienie
2. Pocenie się/ sauna/aktywność fizyczna
3. Wsparcie wątroby – Ostropest, NAC, Kurkumina
4. Wybieranie odżywczych pokarmów

Wsparcie odżywienia ciała oraz właściwe wybory żywieniowe przybliżą Was do celu. Dodawanie stresorów w postaci picia soków nie będzie mądrym wyborem.

Artykuł Detoks sokowy – czy warto? pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

– bierze udział w prawidłowym metabolizmie homocysteiny,
– jest odpowiedzialna za prawidłową produkcję czerwonych krwinek
– przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego
– odgrywa rolę w procesie podziału komórek
– bierze udział w procesie syntezy DNA i RNA w erytroblastach
– jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego
– utrzymuje prawidłowy metabolizm energetyczny
– jest niezbędna do prawidłowego podtrzymania funkcji psychologicznych

Witamina B12 czyli kobalamina – swoją nazwę zawdzięcza atomowi kobaltu i tzw. pierścieniom korynoidowym.
Wyróżniamy następujące formy witaminy B12:
– metylokobalamina – naturalnie występująca w przyrodzie, optymalna dla człowiek postać (najlepiej się wchłania)
– cyjanokobalamina – sztucznie syntetyzowane w przemyśle farmaceutycznych, konieczna jest konwersja do metylokobalaminy, żeby witamina była biologicznie aktywna
– hydroksykobalamina – produkowana przez bakterie w procesie fermentacji
– adenzoylokobalamina
– akwakobalamina

Przemysł farmaceutyczny i suplementacyjny głównie produkuje cyjanokobalaminę.

Zapotrzebowanie człowieka na witaminę B12

Zapotrzebowanie na witaminę B12 nie jest duże. Przyjęło się, że dawka 2,4 mikrograma będzie wystarczająca dla większości populacji, dla kobiet w ciąży 2,6 mikrograma i dla kobiet karmiących 2,8 mikrograma. Jednakże dawki te zapobiegają jedynie tzw. anemii złośliwej. Natomiast do prawidłowego funkcjonowania organizmu potrzebujemy znacznie więcej. W suplementach diety możemy spotkać dawki 200-1000 mikrogramów. Czy zatem takie dawki są groźne? Nie, gdyż witaminą B12 nie można się zatruć.

Zatem większe jej spożycie jest całkowicie dopuszczalne, a zdaniem wielu wręcz wskazane. Skąd taka rozbieżność? Ciekawym zjawiskiem jest fakt, że organizm człowieka, głównie wątroba, magazynuje zapasy witaminy B12 nawet na kilkanaście miesięcy. Dlatego zanim dojdzie do krańcowego niedoboru i objawów anemii złośliwej, możemy żyć „z zapasów”, chociaż stopniowo będziemy odczuwać objawy wynikające z niewielkiego niedoboru. Z badań na grupie osób, które przeszły z mięsożerstwa na ścisły weganizm i nie suplementowały B12 wynika, że objawy anemii złośliwej pojawiały się nawet dopiero po pięciu latach!

Najlepsze źródła witaminy B12:

Wchłanianie witaminy B12

Odbywa się w końcowym odcinku jelita krętego przy pomocy glikoproteiny (tzw. czynnika Castle’a) wytwarzanej przez komórki okładzinowe żołądka. Osoby spożywające mięso z niedoborem witaminy B12 mają najczęściej problem z nieprawidłowym jej wchłanianiem jelitowym. Przyczyną jest uszkodzenie komórek okładzinowych produkujących czynnik wewnętrzny Castle’a i kwas solny. Anemia jest objawem kilkumiesięcznego zaburzenia pracy żołądka, gdyż do wchłaniania witaminy B12 żołądek potrzebuje kwasu solnego. W takim przypadku należy poszerzyć diagnostykę związaną z obrębem żołądka, poszukać  i wyrównać niedobory, sprawdzić wydolność ślinianek i trzustki. Problemy z wchłanianiem i wytworzeniem kwasu solnego nasilają się wraz z wiekiem. Ludzie powyżej 60 roku życia mają obniżoną produkcje kwasu solnego, zanik śluzówek żołądka, niedobory produkcji śliny i soku trzustkowego.

Co możesz zrobić by lepiej wchłaniać B12?

– Skupienie się na posiłku oraz długotrwałym, solidnym gryzieniu i żuciu kęsów pokarmu – to podstawa dobrego trawienia i wchłaniania w żołądku i jelitach,
– Nie zalewania płynami posiłków – to zaburzy kwasowość treści żołądka, a zależy nam na kwaśnym środowisku trawienia.
Niedobór witaminy może prowadzić do:
– niedostatecznej produkcji krwinek czerwonych.
– rozwoju anemii –  niedokrwistości (anemia Addisona-Biermera, anemia złośliwa, niedokrwistość megaloblastyczna)

Leczenie otyłości poprzez wykonywanie bariatroterapii (wycięcie znacznej części żołądka) co powoduje zawsze zaburzenie pracy czynnika wewnętrznego. W takim przypadku osoba operowana będzie miała niedobory witaminy B12. Takie przypadki wymagają domięśniowego lub dożylnego podania witaminy.
Niedobory mogą mieć osoby zakażone pasożytami jelitowymi (tasiemce, przywry czy glisty) Witamina B12 jest podkradana przez te pasożyty. Jedynym rozwiązaniem jest pozbycie się nieproszonych gości z przewodu pokarmowego.

Witamina B12 a wpływ na ciążę i dziecko

O suplementacji witaminy B9 (kwas foliowy) słyszało wiele kobiet przygotowujących się do ciąży lub w trakcie ciąży. Występuje silny związek między witaminą B12 i kwasem foliowym. Do szybkiej replikacji DNA  przez płód wymagane jest zapewnienie dostatecznej ilości tetrahydrofolianu. Natomiast żeby powstał tetrahydrofolian konieczna jest witamina B12. Niedostateczna ilość witaminy B12 grozi tzw. pułapką folianową gdzie folianu jest za dużo w obiegu. Niedostateczna ilość witaminy B9 oraz witaminy B12  może powodować mutacje i zaburzenia syntezy DNA. Zwiększa się ryzyko wczesnych poronień albo narodzin z wadami cewy nerwowej i trwałego inwalidztwa. Kluczowe jest uzupełnienie witaminy B9 i B12 na długo przed ciążą.

Badanie poziomu B12

Jeśli masz podejrzenia, lub jesteś wegetarianinem lub weganinem należy badać poziom witaminy B12 w swojej krwi. Za prawidłowe poziomy uważa się od 200 do 1100 pg/ml. Doświadczeni lekarze mówią, że optymalny poziom powinien być nie mniejszy jak 600 pg/ml. Uważa się jednak, że wartości oscylujące bliżej 1000 pg/ml będą bardziej pożądanym poziomem.
Co jeszcze warto zbadać?
– morfologię krwi
– homocysteinę
– żelazo, ferrytynę, transferynę
– wykonać gastroskopię

Artykuł Witamina B12 – warto o niej pamiętać pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Lactobacillus gasseri to naturalnie występująca bakteria w ludzkim przewodzie pokarmowym, moczowym i narządach płciowych. Wykazują szereg właściwości prozdrowotnych dla naszego organizmu co będę chciał Wam udowodnić:

1. Wpływ na tkankę tłuszczową trzewną:

Mikrobiota jelitowa jest uważana za jeden z istotniejszych czynników związanych z otyłością i zaburzeniami metabolicznymi
Przyjmowanie przez 12 tygodni bakterii z rodzaju L.gasseri LG2055 spowodowało redukcję masy tkanki tłuszczowej brzusznej o 4,6% względem grupy kontrolnej [1]. Ten sam autor 3 lata później zbadał jeszcze większą ilość ludzi pod kątem przyjmowania L.gasseri LG2055. Zawartość tłuszczu trzewnego badano za pomocą tomografii komputerowej. Po 12 tygodniach objętość tłuszczu trzewnego zmniejszyła się średnio o 8,5%. Autor podkreśla, że jedynie długotrwałe przyjmowanie tego szczepu przynosi efekty redukcji tłuszczu trzewnego [2].

W tej publikacji badano 90 osób przez 12 tygodni różnymi dawkami L.gasseri BNR17 dwoma dawkami. W pierwszej grupie badani dostawali dawkę 10⁹ a w drugiej 10¹⁰. Stwierdzono znaczną redukcję tłuszczu trzewnego u badanych w grupie o większej koncentracji L.gasseri oraz zmniejszenie obwodu talii o 21,6 cm [3].

Kang i wsp. badali wpływ L.gasseri BNR17 na tkankę tłuszczową, masę ciała u szczurów i myszy. Ten szczep bakterii uzyskał pozytywne korelacje pomiędzy przyjmowaniem tego rodzaju bakterii a masą ciała [4,5,6].

Stwierdzono zmniejszenie obwodu talii i bioder u 31 otyłych ochotników którzy przyjmowali 6 kapsułek L.gasseri o stężeniu 10¹⁰ [7].

2. Przeciwzapalne właściwości

Wykazano, że szczep bakterii L.gasseri odznaczał się właściwościami przeciwutleniającymi, hamowanie aktywności α-glukozydazy i obniżanie poziomu cholesterolu. Szczep L.gasseri TMC0356 wykazywał właściwości odbiżające nasilenie alergicznego nieżytu nosa . Po 28 dniach suplementacji L.gasseri odpowiedź immunoglobuliny IgE obniżyła się [12].

3. Wzmacnianie odporności

Badanie to dotyczy osób które spożywały Lactobacillus gasseri PA16/8 razem z innymi bakteriami probiotycznymi. Wpływ na poprawę odporności zauważono w grupie która przyjmowała probiotyki przez okres 3 miesięcy [8].

Olivares i wsp. również badała wpływ bakterii probiotycznych na odporność. Spożycie L. gasseri CECT5714 zwiększyło odsetek komórek fagocytarnych, w tym monocytów i neutrofili, a także ich aktywność fagocytarną oraz  wzrost komórek NK (naturalnych zabójców) i stężenia IgA [9].

4. Wpływ na zdrowie przewodu pokarmowego

Badano wpływ szczepu L.gasseri OLL2716 na eradykację (pozbycie się) Helicobacter pylori z przewodu pokarmowego. Badanych leczono 3 środkami farmakologicznymi oraz szczepem L.gasseri OLL2716 w porównaniu z pacjentami którzy nie dostawali probiotyku. W grupie pacjentów którzy dostawali probiotyk szansa na eradykację H.pylori była znacznie większa [10].

L.gasseri wykazuje właściwości przeciwzapalne czyli hamowanie cytokin zapalny, zmniejszenie TNF oraz IL-6. Markery stanu zapalnego spowodowanym przez H.pylori są zmniejszane dzięki suplementacji L.gasseri Kx110A1 [16].

W tym badaniu udowodniono potencjał zwalczania C. difficile w jelicie gryzoni. Zakażenie C.difficile objawia się z przewlekłymi biegunkami, zapaleniem jelita grubego, a nawet ryzykiem utraty życia. Szczep L.gasseri APC678 zmniejszył 8-krotnie występowanie C.difficile w kale gryzoni[11].

Nishiyama i wsp. zbadali wpływ L.gasseri  SBT2055 na przyleganie i atak pałeczki Campylobacter jejuni na pisklęta. Od momentu zakażenia podawano L.gasseri przez 14 dni. Zauważono znaczny spadek kolonizacji C.jejuni w grupie piskląt którym był podawany L.gasseri [13].

5. Redukcja stresu

Okazuje się, że suplementacja L.gasseri CP2305 miała wpływ na redukcję stresu u studentów. Zanotowano poprawę jakości i długości snu, zmniejszenie częstości występowanie biegunek szczególnie w grupie mężczyzn. Ponadto zbadano kał, zanotowano lepszy wpływ na przeżywalność Bifidobacterium oraz mniejszy udział Streptococcus spp [14,15].

Podsumowanie:

Jak mogliście przeczytać, szczep L.gasseri wykazuje szereg właściwości prozdrowotnych. Występuje naturalnie w mleku matki. Jednakże najlepszym rozwiązaniem będzie suplementacja tego szczepu od sprawdzonego producenta. Oprócz suplementacji, polecam włączyć produkty fermentowane które wzbogacą florę bakteryjną (o ile są dobrze tolerowane). Do takich produktów zaliczamy: kiszoną kapustę, kiszone ogórki, jogurt, kefir, miso, kimchi.

Bibliografia:

1. Kadooka, Y., Sato, M., Imaizumi, K. et al. Regulation of abdominal adiposity by probiotics (Lactobacillus gasseri SBT2055) in adults with obese tendencies in a randomized controlled trial. Eur J Clin Nutr 64, 636–643 (2010).
2. Kadooka Y, Sato M, Ogawa A, et al. Effect of Lactobacillus gasseri SBT2055 in fermented milk on abdominal adiposity in adults in a randomised controlled trial. Br J Nutr. 2013;110(9):1696-1703.
3. Joohee Kim, Jae Moon Yun, Mi Kyung Kim, Oran Kwon, and Belong Cho: Lactobacillus gasseri BNR17 Supplementation Reduces the Visceral Fat Accumulation and WaistCircumference in Obese Adults: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Tr ial
   Journal of Medicinal Food.May 2018. 454-461.
4. Kang JH, Yun SI, Park HO: Effects of Lactobacillus gasseri BNR17 on body weight and adipose tissue mass in diet-induced overweight rats. J Microbiol 2010;48:712–714. 
5. Kang JH, Yun SI, Park HO: Effects of Lactobacillus gasseri BNR17 on body weight and adipose tissue mass in diet-induced overweight rats. J Microbiol 2010;48:712–714.
6. Miyoshi, M., Ogawa, A., Higurashi, S. et al. Anti-obesity effect of Lactobacillus gasseri SBT2055 accompanied by inhibition of pro-inflammatory gene expression in the visceral adipose tissue in diet-induced obese mice. Eur J Nutr 53, 599–606 (2014)
7. Jung SP, Lee KM, Kang JH, et al. Effect of Lactobacillus gasseri BNR17 on Overweight and Obese Adults: A Randomized, Double-Blind Clinical Trial. Korean J Fam Med. 2013;34(2):80-89.
8. De Vrese M, Winkler P, Rautenberg P, et al. Effect of Lactobacillus gasseri PA 16/8, Bifidobacterium longum SP 07/3, B. bifidum MF 20/5 on common cold episodes: a double blind, randomized, controlled trial. Clin Nutr. 2005;24(4):481-491.
9. Mónica Olivares, M. Paz Díaz-Ropero, Nuria Gómez, Federico Lara-Villoslada, Saleta Sierra, Juan A. Maldonado, Rocío Martín, Juan M. Rodríguez, Jordi Xaus: The consumption of two new probiotic strains, Lactobacillus gasseri CECT 5714 and Lactobacillus coryniformis CECT 5711, boosts the immune system of healthy humans, International Microbiology, Vol 9, No 1 (2006).
10. Deguchi, Ryuzo et al. “Effect of pretreatment with Lactobacillus gasseri OLL2716 on first-line Helicobacter pylori eradication therapy.” Journal of gastroenterology and hepatology vol. 27,5 (2012).
11. Quigley, Lisa et al. “Lactobacillus gasseri APC 678 Reduces Shedding of the Pathogen Clostridium difficile in a Murine Model.” Frontiers in microbiology vol. 10 273. 20 Feb. 2019.
12. Morita H, He F, Kawase M, et al. Preliminary human study for possible alteration of serum immunoglobulin E production in perennial allergic rhinitis with fermented milk prepared with Lactobacillus gasseri TMC0356. Microbiol Immunol. 2006;50(9):701-706.
13. Nishiyama K, Seto Y, Yoshioka K, Kakuda T, Takai S, Yamamoto Y, et al. (2014) Lactobacillus gasseri SBT2055 Reduces Infection by and Colonization of Campylobacter jejuni. PLoS ONE 9(9)
14. Nishida K, Sawada D, Kawai T, Kuwano Y, Fujiwara S, Rokutan K. Para-psychobiotic Lactobacillus gasseri CP2305 ameliorates stress-related symptoms and sleep quality. J Appl Microbiol. 2017;123(6):1561-1570.
15. Nishida K, Sawada D, Kuwano Y, Tanaka H, Rokutan K. Health Benefits of Lactobacillus gasseri CP2305 Tablets in Young Adults Exposed to Chronic Stress: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Study. Nutrients. 2019;11(8):1859.
16. Gebremariam HG, Qazi KR, Somiah T, et al. Lactobacillus gasseri Suppresses the Production of Proinflammatory Cytokines in Helicobacter pylori-Infected Macrophages by Inhibiting the Expression of ADAM17. Front Immunol. 2019;10:2326.

Artykuł Zdrowotne właściwości Lactobacillus gasseri pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Problem nietolerancji  histaminy wynika z zaburzonej równowagi pomiędzy spożytą histaminą a zdolnością do jej rozłożenia. Histamina występuje naturalnie w produktach spożywczych – jest aminą biogenną. U zdrowych osób histamina może być szybko rozkładana przez oksydazy aminowe, podczas gdy osoby z zaburzoną aktywnością oksydazy aminowej są narażone na zatrucie histaminą.

Jak się objawia nietolerancja histaminy?

Histamina kojarzy nam się z alergią gdyż objawia się zazwyczaj reakcją skórną. Często po spożyciu nadmiaru produktów zawierających histaminę mamy objawy jej nietolerancji. Największe stężenia histaminy występują w płucach, skórze i przewodzie pokarmowym. Do typowych objawów nietolerancji histaminy możemy zaliczyć:

• zaczerwienienie i swędzenie skóry,
• wodnisty katar,
• tachykardia – przyspieszone bicie serca,
• ból głowy,
• kichanie,
• kaszel,
• łzawienie,
• biegunka,
• zgaga,
• suchość w jamie ustnej,
• nudności, wymioty,
• duszność,
• zaburzenia widzenia,
• omdlenia, wstrząs anafilaktyczny.

Produkty o wysokiej zawartości histaminy:

• ryby takie jak: makrela, śledź, sardele,
• sery żółte twarde, dojrzewające: cheddar, gouda, edam, blue cheese, ementaler,
• owoce morza,
• wino,
• szampan,
• wędliny dojrzewające,
• keczup.

Ale także:

• truskawki,
• czekolada,
• pomidory,
• szpinak,
• szparagi,
• ananas,
• orzechy włoskie,
• awokado,
• cytrusy,
• kakao.

Co ciekawe histamina jest stabilna w wysokich temperaturach,  nie ulega rozkładowi podczas obróbki termicznej jak:

• gotowanie,
• smażenie
• sterylizacja w czasie produkcji konserw

Przy stężeniach histaminy >50 mg/kg pokarmu pojawiają się bóle głowy, zaczerwienienie skóry twarzy i szyi, wykwity skórne o charakterze pokrzywki, pieczenie ust.
Stężenia >200 mg/kg pokarmu są przyczyną zaburzeń oddychania, spadku ciśnienia tętniczego krwi.
Stężenia >1000 mg/kg pokarmu mogą prowadzić do zgonu.

Co może powodować nietolerancję histaminy?

• Niedobory witamin i związków mineralnych, B6, B9, B12, cynku, miedzi, witaminy C,
• Słaba praca DAO, MAO, MTHFR, HNMT,
• Nadmiar histaminy i histydyny w diecie,
• Infekcje (patogeny wytwarzają histaminę),
• Stan jelit (dysbiozy jelitowe, zespół jelita drażliwego, SIBO, choroba Leśniewskiego -Crohna),
• Przewlekły stres – podwyższone kortykoliberyny (CRH),
• Dominacja estrogenowa,
• Nadużywanie leków (antybiotyków, zobojętniających kwas solny w żołądku, NLPZ, antykoncepcyjnych),
• Alkohol i zanieczyszczenia wody i powietrza.

Co możesz zrobić jak zauważysz u siebie nietolerancję histaminy:

1. Wyklucz produkty które zawierają histaminę, obserwuj siebie czy objawy ustępują,
2. Popraw kwestię związaną ze stylem życia. Spędzaj więcej czasu na zewnątrz, na łonie natury. Znajdź ludzi o tej samej pasji, spędzaj miło wolny czas. Redukcja/praca ze stresem będzie kluczowa
3. Sen – rytm dobowy,
4. Zadbanie o środowisko domowe – pozbycie się kurzu, regularna wymiana pościeli.

Suplementy wspierające przy nietolerancji histaminy

• Enzym oksydazy diaminowej – DAO,
  enzym DAO możemy wspomóc witaminą B6 i miedzią,
• Witamina C – wspiera działanie enzymu DAO ale również ma właściwości antyalergicznie oraz przeciwzapalnie. Z kolei działają synergicznie z witaminą C, mają działanie antyalergiczne i przeciwzapalne również. Forma liposomalna jest najlepiej przyswajalna.
• Rutyna i Kwercetyna – wspomagają działanie witaminy C ale również mają działanie przeciwalergiczne i przeciwzapalne,
• Kwasy tłuszczowe omega 3 (EPA/DHA), – działanie przeciwzapalne,
• Fosfatydylocholina, CoQ10 –  wspierają procesy metylacyjne (często niesprawne przy nietolerancji histaminy),
• Wsparcie jelit-  indywidualne dobrana probiotykoterapia, odżywienie jelit – maślan sodu,
• Forskolina, EGCG, Reishi, Astragalus, Luteolina, Tulsi,
• Zadbaj o nawodnienie organizmu.

Artykuł Problem nietolerancji histaminy – czego unikać i jak sobie pomóc pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Niekorzystny wpływ na organizm

1. Badano poziom insuliny 14 mężczyzn z cukrzycą typu 2 którym podawano mączki fruktozowe, glukozowe, aspartamowe oraz tłuszczowe. Wykazano, że poziom insuliny u mężczyzn spożywających aspartam podniósł się tak samo jak w przypadku spożywających glukozę [1].
2. Badania przeprowadzone przez Sedová i wsp. dotyczący podawania sacharyny do wody szczurom przed zapłodnieniem, przez całą ciążę, aż do momentu przestania karmienia. Uważa się, że słodzik spowodował zwiększenie masy ciała potomstwa oraz  zwiększone stężenie trójglicerydów w wątrobie [2].
3. Słodziki opracowano w ​​celu zmniejszenia insulinooporności i otyłości.  Jednakże istnieją doniesienia wpływu słodzików na zespół metaboliczny oraz otyłość. Wydaje się, że sztuczne słodziki zmieniają mikrobiom gospodarza co może prowadzić do zmniejszenia sytości oraz zmiany homeostazy glukozy. Wpływ na glikemię może być związany ze zwiększeniem objętości posiłków a w konsekwencji z przyrostem masy ciała [3].
4. Słodzik aspartam może działać jako stresor chemiczny poprzez wpływ na zwiększenie poziomu kortyzolu – hormonu stresu. Doniesienia naukowe wskazują, iż może tworzyć ogólnoustrojowy stres oksydacyjny. Substancja ta może wpływać na zmianę mikrobioty jelit, zakłócić receptor N-metylo-D-asparaginianowy (NMDA) oraz spowodować oporności na insulinę [6].
5. Zdrowym uczestnikom badania podawano roztwór sukralozy, po czym badano metabolizm glukozy. W grupie przyjmującej słodzik zanotowano znaczy spadek wrażliwości na insulinę. Słodzik ten może mieć negatywny wpływ na metabolizm glukozy u zdrowych osób [7].
6. Autorzy tego badania sugerują, że spożycie raz na dobę napoju ze słodzikami wpływa negatywnie na chorych na cukrzycę i zespół metaboliczny. Wiązało się to ze zwiększeniem ryzyka incydentów związanych z zespołem metabolicznym o 36% oraz pogłębieniem cukrzycy typu 2 o 67% [9].

Obojętny wpływ na organizm:

1. U zdrowych osób bez cukrzycy wypicie 2 puszek napoju słodzonego słodzikami nie wpłynął na poziom insuliny i glukozy [4].
2. U zdrowych osób spożywanie napojów bezkalorycznych słodzonych sacharyną miało minimalny wpływ na dzienne spożycie kcal z posiłku. Słodziki nie powodowały kompensacji kcal z pożywienia [5].
3. W przypadku tego badania sprawdzano wpływ sukralozy na glukozę, mikrobiotę jelitową u zdrowych mężczyzn. W czasie 7 dni badania nie zaobserwowano zmian w poziomach glukozy oraz mikrobioty jelit. Autorzy podkreślają potrzebę dalszych badań w tym temacie [8].

Podsumowanie:

Jest szereg badań potwierdzających wpływ poszczególnych sztucznych słodzików na glikemię jednakże jest wiele badań które tego nie potwierdzają. Jednakże dostrzegam prawidłowość u osób które cierpią na cukrzycę bądź zespół metaboliczny. Słodziki mogą pogłębić problem otyłości lub zespołu metabolicznego. Być może jest to związane z wiekiem, odpornością bądź mikrobiotą jelitową. Niezależne Instytuty powinny przeprowadzić długofalowe randomizowane badania udowadniające wpływ poszczególnych słodzików na glikemię oraz na stan mikrobioty jelitowej. Jednakże powinniśmy kierować się zdrowym rozsądkiem w myśl zasady „Dosis Facit Venenum” – dawka czyni truciznę.

1. Annie Ferland, Patrice Brassard, Paul Poirier. Is Aspartame Really Safer in Reducing the Risk of Hypoglycemia During Exercise in Patients With Type 2 Diabetes? Diabetes Care, 2007, July 30(7), 59.

2. Lucie Sedová, Ondrej Seda, Ludmila Kazdová, Blanka Chylíková, Pavel Hamet, Johanne Tremblay, Vladimír Kren, Drahomíra Krenová. Sucrose Feeding During Pregnancy and Lactation Elicits Distinct Metabolic Response in Offspring of an Inbred Genetic Model of Metabolic Syndrome Am J Physiol Endocrinol Metab, 2007 May; 292(5), 1318-24.

3. Pearlman, M., Obert, J. & Casey, L. The Association Between Artificial Sweeteners and Obesity. Curr Gastroenterol Rep 19, 64 (2017).

4. Bonnet F, Tavenard A, Esvan M, et al. Consumption of a Carbonated Beverage with High-Intensity Sweeteners Has No Effect on Insulin Sensitivity and Secretion in Nondiabetic Adults. J Nutr. 2018;148(8):1293-1299.

5. Tey SL, Salleh NB, Henry J, Forde CG. Effects of aspartame-, monk fruit-, stevia- and sucrose-sweetened beverages on postprandial glucose, insulin and energy intake. Int J Obes (Lond). 2017;41(3):450-457

6. Choudhary AK. Aspartame: Should Individuals with Type II Diabetes be Taking it?. Curr Diabetes Rev. 2018;14(4):350-362.

7. Romo-Romo A, Aguilar-Salinas CA, Brito-Córdova GX, Gómez-Díaz RA, Almeda-Valdes P. Sucralose decreases insulin sensitivity in healthy subjects: a randomized controlled trial. Am J Clin Nutr. 2018;108(3):485-491.

8. Thomson P, Santibañez R, Aguirre C, Galgani JE, Garrido D. Short-term impact of sucralose consumption on the metabolic response and gut microbiome of healthy adults. Br J Nutr. 2019;122(8):856-862.

9. Jennifer A. Nettleton, Pamela L. Lutsey, Youfa Wang, João A. Lima, Erin D. Michos, David R. Jacobs Diet Soda Intake and Risk of Incident Metabolic Syndrome and Type 2 Diabetes in the Multi-Ethnic Study of Atherosclerosis (MESA), Diabetes Care Apr 2009, 32 (4) 688-694

Artykuł Czy słodziki mogą powodować otyłość? pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Kwas fitynowy to naturalny antyoksydant. Istnieją doniesienia na temat pozytywnego wpływu kwasu fitynowego na organizm człowieka jak i zwierząt. Może wykazywać działanie hamujące agregacji płytek krwi [1] czy redukcji lipidów w surowicy [2].
Anekonda i wsp. doszli do wniosków, że kwas fitynowy może być pomocny w leczeniu choroby Alzheimera. Badacze doszli do wniosku, że podaż produktów z kwasem fitynowym nie wpłynie negatywnie na osoby które mają dobrze zbilansowaną dietę pod kątem podaży produktów mięsnych która dostarcza żelaza, cynku i innych mikroelementów [3].
U osób z Parkinsonem zmniejsza apoptozę neuronów [4].
Niektóre badania sugerują, że kwas fitynowy może działać wspierającą chemioterapię i może być stosowany w terapii przeciwnowotworowej [5].

Bibliografia:

1. Vucenik I, Podezasy JJ, Shamsuddin AM. 1999. Antiplatelet activity of inositol hexaposphate (IP6). Anticancer Res 19:3689–93.

2. Onomi S, Okazak Y, Katayama T. 2004. Effect of dietary level of phytic acid on hepatic and serum lipid status in rats fed a high‐sucrose diet. Biosc Biotech Biochem 68:1379–81.

3. Anekonda TS, Wadsworth TL, Sabin R, Frahler K, Harris C, Petriko B, Ralle M, Woltjer R, Quinn JF. 2011. Phytic acid as a potential treatment for Alzheimer’s pathology: evidence from animal and in vitro models. J Alzheimer’s Dis 23:21–35.

4. Xu Q, Kanthasamy AG, Reddy MB. 2008. Neuroprotective effect of the natural iron chelator, phytic acid in a cell culture model of Parkinson’s disease. Toxicol 245:101–8.

5. Vucenik I, Shamsuddin AM. 2006. Protection against cancer by dietary IP6 and inositol. Nutr Cancer 55:109–25.

Artykuł Kwas fitynowy – wróg czy przyjaciel? pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Czy nawyki żywieniowe mają wpływ na wysycenie magnezu?

długotrwałe odchudzanie, diety niedoborowe – dieta ubogo białkowa wpływa na zmniejszenie wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego
picie kawy i mocnej herbaty w dużych ilościach lub jako podstawowy płyn
częste spożywanie oraz nadużywanie alkoholu – zaburzają wchłanianie oraz zwiększają zużycie magnezu
fosforany zwiększają wydalanie magnezu z organizmu. W przemyśle spożywczym używane są jako stabilizatory, emulgatory, regulatory kwasowości oraz przeciwutleniacze. Wpływają zubażająco na magnez, wapń czy cynk ale również wpływają negatywnie na gospodarkę hormonalną
długotrwałe stosowanie suplementacji wapnia lub diety bogato wapniowe – wapń zmniejszona wchłanianie magnezu
zbyt duży udział błonnika w diecie – błonnik absorbuje pierwiastki, w tym także magnez.

Badanie poziomu wysycenia magnezu

Zbadanie aktualnego stanu gospodarki magnezowej oraz dopasowanie dawki nie jest zadaniem łatwym. W organizmie człowieka znajduje się około 25–35 g magnezu, z czego około 53% jest zmagazynowane w kościach, 46% w mięśniach i tkankach miękkich, a tylko 1% we krwi a tylko 0,3% w surowicy – materiale najczęściej wykorzystywanym do badań laboratoryjnych.
➢ Badanie tanie które wykonuje każde laboratorium czyli pomiar poziomu magnezu całkowitego z surowicy lub osoczu nie jest dobrym markerem, gdyż nie odzwierciedla wysycenia magnezu w tkankach. Organizm dąży do tego, by w surowicy krwi poziom magnezu utrzymywał się na podobnych, prawidłowych poziomach.
➢ Znacznie lepszym markerem wysycenia magnezu jest wewnątrzkomórkowe stężenie magnezu w erytrocytach.
➢ Dobowe wydalanie z moczem po doustnym obciążeniu magnezem jest uważane za „złoty standard” Badanie pod doustnym obciążeniem jest znacznie lepszym markerem bilansu magnezu.
➢ Coraz większą popularnością cieszy się badanie substancji mineralnych z włosa. Według literatury metoda ta dostarcza wiarygodnego wyniku wysycenia magnezem.

Wpływ magnezu na osiągi sportowe i poziom hormonów steroidowych

Ćwiczenia fizyczne mogą wpłynąć na wyczerpanie rezerw magnezu. Gdy podaż magnezu wraz z dietą nie jest na odpowiednim poziomie, może to doprowadzić do zaburzeń: metabolizmu energetycznego, funkcji mięśni, równowagi tlenowej oraz elektrolitowej. W związku niedoborami magnezu jakość wysiłku oraz regeneracja powysiłkowa może być gorszej jakości [17].
Spadek poziomu hormonów anabolicznych jak testosteron i IGF-1, jest silnym czynnikiem predysponującym do zespołu metabolicznego, cukrzycy i umieralności u starszych mężczyzn. Badania pokazały wpływ spożycia magnezu na wydzielanie całkowitego IGF-1 i zwiększenie bioaktywności testosteronu [1].
Kolejne badanie zostało przeprowadzone w celu oceny, czy 4 tygodniowa suplementacja magnezu wpływa na poziomy wolnego i całkowitego testosteronu. W grupie sportowców ćwiczących taekwondo i osób niećwiczących zanotowano wzrost poziomu testosteronu wolnego i związanego [10].

Wpływ magnezu na poziom cukru, cukrzycę typu 2 i inne choroby

Chorzy na cukrzycę typu 2 wykazywali niższe poziomy magnezu w surowicy. Niskie poziomy magnezu w surowicy są powiązane ze słabym stopniem kontroli glikemii. Wysycenie organizmu magnezem jest koniecznym czynnikiem w procesie ustabilizowania poziomu glukozy we krwi w przypadku cukrzycy typu 2 [3].
Badani zauważyli związek między poziomem magnezu w surowicy a otyłością i insulinoopornością u dzieci. Poziom magnezu w surowicy był znacznie niższy w grupie dzieci z otyłością , co może przyczyniać się do rozwoju insulinooporności u otyłych dzieci [6].
Wykazano korelację, w której niedobór magnezu szczególnie u kobiet koreluje z występowaniem cukrzycy typu 2. Okazuje się, że magnez jest istotniejszym składnikiem mineralnym wpływającym na gospodarkę cukru u kobiet niż u mężczyzn [4].
Gdy w diecie człowieka dochodzi do niedoborów magnezu, organizm wywołuje hipomagnezemię jako mechanizm kompensacyjny w celu utrzymywania stężenia minerałów w osoczu na odpowiednim udziale. Udowodniono korelację między stężeniem magnezu w moczu a białkiem fazy ostrej CRP, co sugeruje wpływ hipomagnezemii na CRP u kobiet otyłych [5]. 
Ponadto hipomagnezemia może wpłynąć na obniżenie wrażliwości na działanie insuliny, co stwierdzili Nadler i wsp [7].
W przypadku dzieci z zespołem nadpobudliwości ruchowej zlecono suplementację magnezem
(6mg/kg m.c) oraz witaminą B6 (0,6mg/kg m.c.) przez 8 tygodni. Zaobserwowano wpływ na obniżenie odruchów nadreaktywności oraz agresji. Zanotowano zwiększoną umiejętność skupienia uwagi  u dzieci z objawami ADHD. Po kilku tygodniach od  zaprzestania suplementacji objawy powróciły [8].
Badani postawili hipotezę, że suplementacja magnezu może zmniejszyć napady drgawkowe u osób z padaczką. Dzieci lepiej reagowały na leki z grupy kortykosteroidów jeśli w tym samym czasie włączono suplementację magnezem [12].
Wydaje się, że najlepszą formą magnezu dla wsparcia przypadków o podłożu neuronalnym jest postać treonianu magnezu. Badano wpływ suplementacji magnezu z l-karnityną (500mg magnezu i 500mg l-karnityny)  na złagodzenie objawów oraz wpływ na siłę bólu migrenowego. Przez okres 12 tygodni suplementacja magnezu i l-karnityny może być skuteczna w profilaktyce bóli migrenowych [11].
Założeniem kolejnego badania był wpływ suplementacji magnezu na objawy kliniczne u dzieci i młodzieży z astmą. Badano reaktywność oskrzeli, czynność płuc i reakcje skórne po podaniu metacholiny. Suplementacja magnezu wpłynęła pozytywnie na mniejszą odpowiedź astmatyczną ze strony oskrzeli na metacholinę. Reakcje skórne wywołane alergenem zmniejszyły się oraz poprawiła się kontrola objawów astmy [9,13].
Wpływ wyrównania poziomu magnezu na depresję była przedmiotem kolejnego badania. Okazuje się, że występuje korelacja między spożyciem magnezu a depresją u osób poniżej 65 roku życia. U osób w podeszłym wieku z cukrzycą typu 2 niskie spożycie magnezu może pogłębić  depresję [14, 15,16].

Literatura:

1. Maggio M, Ceda GP, Lauretani F, Cattabiani C, Avantaggiato E: Magnesium and anabolic hormones in older men. Int J Androl. 2011, Volume34, Issue 6 (2), 594-600.
2. Iskra M , Krasińska B , Tykarski A: Magnesium — physiological role, clinical importance of deficiency in hypertension and related diseases, and possibility of supplementation in the human body Arterial Hypertension 2013, vol. 17, no 6, 447–459.
3. Lecube A, Baena-Fustegueras JA, Fort JM, Pelegrí D, Hernández C, Simó R:  Diabetes is the main factor accounting for hypomagnesemia in obese subjects. PLoS One 7:e30599
4. Bertinato J, Xiao CW, Ratnayake1 WMN, Fernandez L, Lavergne C, Wood C, Swist E (2015) : Lower serum magnesium concentration is associated with diabetes, insulin resistance, and obesity in south Asian and white Canadian women but not men, Food Nutri Res 59: 25974
5. Oliveira AR, Cruz KJ, Morais JB, Severo JS, Freitas TE, Veras AL, et al. (2015) Magnesium status and its relationship with C-reactive protein in obese women. Biol Trace Elem Res 168:296–302.
6. Celik N, Andiran N, Yilmaz AE (2011) The relationship between serum magnesium levels with childhood obesity and insulin resistance: a review of the literature. J Pediatr Endocrinol Metab 24:675–678.
7. Nadler JL, Buchanan T, Natarajan R, et al. Magnesium deficiency produces insulin resistance and increased thromboxane synthesis. Hypertension 1993; 21: 1024-9.
8. Mousain-Bosc M, Roche M, Polge A, et al. Improvement of neurobehavioral disorders in children supplemented with magnesium-vitamin B6. I. Attention deficit hyperactivity disorders. Magnes Res 2006; 19: 46-52.
9. Sun Ha Jee, Edgar R Miller, Eliseo Guallar, Vikesh K Singh, Lawrence J Appel, Michael J Klag, The effect of magnesium supplementation on blood pressure: a meta-analysis of randomized clinical trials, American Journal of Hypertension, 2002, 15 (8), 691–696.
10. Vedat Cinar, Yahya Polat, Abdulkerim Kasim Baltaci: Effects of Magnesium Supplementation on Testosterone Levels of Athletes and Sedentary Subjects at Rest and after Exhaustion, Biological Trace Element Research, 2011, Volume 140(1), 18.
11. Esfanjani A.T, Mahdavi R, Mameghani M.E, Talebi M, Nikniaz Z, Safaiyan A: The Effects of Magnesium, l-Carnitine, and Concurrent Magnesium L-Carnitine Supplementation in Migraine Prophylaxis, Biological Trace Element Research, 2012, Volume 150, (1-3), 42.
12. Alan W.C.Yuen, Sander J.W: Can magnesium supplementation reduce seizures in people with epilepsy? A hypothesis, 2012, Epilepsy Research, Volume 100, (1–2), 152-156.
13. Bede O, Nagy D, Surányi A, Horváth I, Szlávik M, Gyurkovits K: Effects of magnesium supplementation on the glutathione redox system in atopic asthmatic children, 2008, Inflammation Research, Volume 57, Number 6, Page 279.
14. Tarleton E.K, Littenberg B: Magnesium intake and depression in adults. 2015, J Am Board Fam Med ; 28(2), 249–256.
15. Huang J.H, Lu YF, Cheng F.C, Lee J.N, Tsai L.C: Correlation of magnesium intake with metabolic parameters, depression and physical activity in elderly type 2 diabetes patients: a cross-sectional study. Nutrition J. 2012; 11(1), 41.
16. Yary T, Lehto S.M, Tolmunen T, Tuomainen T-P, Kauhanen J, Voutilainen S: Dietary magnesium intake and the incidence of depression: a 20-year follow-up study. J Affect Disord. 2016; 193, 94–98.
17. Maria José Laires, Cristina Monteiro: Exercise, magnesium and immune function, Magnesium Research 2008; 21 (2): 92-9

Piśmiennictwo:

Artykuł Magnez jego rola cz.2 pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Zubożenie magnezu na przestrzeni lat

Warzywa i owoce z roku na rok są zubażane o składniki mineralne ze względu na wysokie uprzemysłowienie upraw. Jeśli ziemia nie jest nawożona w minerały, nie jest stosowany poplon oraz płodozmian nie ma szans aby „owoc” wydany przez roślinę zawierał w sobie minerały. Poniżej tabela pokazująca zubożenie magnezu i innych witamin i minerałów na przestrzeni 17 lat.

Objawy niedoboru magnezu:

Występowanie następujących objawów może oznaczać duże prawdopodobieństwo niedoboru magnezu w organizmie:
➢ osłabienie,
➢ zmęczenie, rozdrażnienie,
➢ kołatania serca lub nierówne bicie serca,
➢ drżenie i mrowienie rąk,skurcze mięśniowe,
➢ zaburzenia koncentracji i uwagi,
➢ zmniejszona odporność na stres,
➢ nadpobudliwość psychiczna i ruchowa, niepokój, stany lękowe.

Przyczyny powstania niedoborów magnezu:

– szybkie kuracje odchudzające;
– długotrwałe zażywanie leków, leków uspokajających i psychotropowych, środków odurzających, , anabolików, antybiotyków, cytostatyków, leków nasennych, antykoncepcyji hormonalnej
– sytuacje długotrwałego narażenia na stres – praca, dom, treningi
– przepracowanie
– nadużywanie alkoholu

Czy wiesz gdzie w organizmie wchłania się magnez?

Większa część procesu wchłaniania magnezu odbywa się w jelicie cienkim mniejsza część w jelicie grubym. Istnieje inna metoda wchłaniania magnezu – transdermalna czyli przez skórę. Dzięki temu procesowi jony magnezu mogą przechodzić przez warstwę rogową naskórka. Do transdermalnego uzupełniania magnezu używa się siarczku magnezu (sól EPSOM) bądź chlorku magnezu.

Dzienne zapotrzebowanie na magnez przedstawia poniższa tabela:

Jedząc te produkty dostarczysz magnez:

Pestki dyni – 540mg/100g
Otręby pszenne – 490mg/100g
Kakao – 420mg/100g
Migdały – 296mg/100g
„Orzeszki” ziemne – 240mg/100g, orzechy włoskie – 160mg
Kasza gryczana – 218mg/100g, kasza jaglana – 220mg, a jęczmienna – 270mg
Płatki owsiane – 129mg/100g
Groch – 124mg/100g
Figi – 70mg, daktyle – 50-65mg, rodzynki – 45mg, banany i awokado – 30mg,
Szpinak – 70mg

Co sprzyja wchłanianiu magnezu?

➢ środowisko kwaśne,
➢ białka zwierzęce,
➢ tłuszcze nienasycone,
➢ witamina B6,
➢ sód,
➢ witamina D3,
➢ laktoza

Dobierz formę magnezu pod swoje potrzeby

Tlenek  dla osób z nadkwaśnością żołądka i stanach zapalnych żołądka
Chlorek  dla osób w niedokwaśności żołądka (dostarczamy jonów chlorkowych
Cytrynian i jabłczan to podstawowe formy magnezu, cechuje je świetna biodostępność. Świetnie sprawdzą się do uzupełniania niedoborów (jeśli zaczynasz przygodę z uzupełnianiem magnezu), dodatkowym atutem jest to, że mogą podnosić poziom energii, jednak należy uważać na wysokie dawki gdyż może nastąpić efekt przeczyszczający (szczególnie przy cytrynianie)
Glicynian forma charakteryzuje się właściwościami tonizującymi (uspokajającymi) dlatego zalecana jest w okolicach snu. Forma to sprawdzi się przy mocnych niedoborach, gdyż nie powoduje efektu przeczyszczającego
Taurynian sprawdzi się dla osób dbających o układ sercowo-naczyniowy ale również układ nerwowy
Treonian magnezu to forma połączona z kwasem L-treonowym, sprawdzi się dla osób chcących podkręcić funkcje kognitywne mózgu, gdyż forma ta przekracza barierę krew mózg. Wpływa na poprawę jakości snu. Wsparcie dla osób cierpiących na choroby neurodegeneracyjne jak choroba Alzheimera czy Parkinsona ale również dla osób z padaczką.

W części drugiej artykułu opiszę:
– Czy nawyki żywieniowe mają wpływ na wysycenie magnezu?
– Jakie badania wykonać aby sprawdzić poziom wysycenia magnezu
– Wpływ magnezu na osiągi sportowe i poziom hormonów steroidowych
– Wpływ magnezu na poziom cukru, cukrzycę typu 2 i inne choroby
Zapraszam do części drugiej https://odzywieni.pl/magnez-jego-rola-cz-2/

Artykuł Magnez i jego rola cz.1 pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.