Kreatyna jest chyba najbardziej przebadanym suplementem na świecie – jest bezpieczna nawet dla kobiet w ciąży. Badania potwierdzają wiele pozytywnych benefitów płynących z jej stosowania. Warto podkreślić, że działa ona na całe mnóstwo mechanizmów i procesów pozwalających na prawidłowe funkcjonowanie naszego organizmu. Jednym z najbardziej kojarzonych działań jest wzrost wydajności sportowej. Ale to nie jedyne jej zastosowanie ponieważ kreatyna wykazuje działanie plejotropowe na nasz organizm. To niektóre z nich:

– wspomaga pracę naszego mózgu.

– pozytywnie wpływa na ciążę – zmniejszając powikłania okołoporodowe u matki

– zapobieganie sarkopenii u starszych osób

– wspiera prawidłowe funkcjonowanie gospodarki cukrowej – insulinomimetyk

– zwiększa produkcję ATP – więcej ATP = więcej energii

– zmniejsza szansę na rozwój choroby Parkinsona, Alzheimera czy stwardnienia zanikowego bocznego (ALS)

Kup kreatynę swoim rodzicom/dziadkom

Wyniki badań sugerują, że stosowanie monohydratu kreatyny może znacząco opóźnić proces rozwoju schorzeń jak choroba Alzheimera, Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne (ALS). Regularne stosowanie kreatyny zmniejsza ryzyko rozwoju sarkopenii u osób starszych – kreatyna zwiększa zawartość suchej masy mięśniowej. Wraz ze wzrostem masy mięśniowej wzrasta siła, wytrzymałość i mobilność ludzi starszych. Dzięki lepszej mobilność zwiększa się jakość życia takich osób.

Kiedy przyjmować kreatynę?

Badanie przeprowadzone przez Cribb’a i wsp. jednoznacznie mówią, że najlepszym środowiskiem przyswajania kreatyny jest obecność węglowodanów i białka. Wyrzut insuliny wspomaga transport białka i kreatyny i lepszą dystrybucję składników. Dzięki temu wchłanianie kreatyny będzie bardziej efektywne. Reasumując najlepiej przyjmować kreatynę z posiłkiem lub innym źródłem węglowodanów i białka.

Jaka forma, kiedy i ile?

Jak wspomniałem wyżej, forma monohydratu kreatyny jest najlepiej przebadana i ma najwięcej doniesień naukowych o pozytywnym jej działaniu na organizm człowieka. Kreatyna może delikatnie pobudzać dlatego najlepszym czasem do jej spożycia będzie początek dnia lub godziny obiadowe. Ilość w ciągu dnia to 3-5g kreatyny codziennie.
Pamiętaj!
Pamiętaj o większej podaży wody jeśli spożywasz kreatynę

Artykuł Kreatyna – biały książę suplementacji pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

– bierze udział w prawidłowym metabolizmie homocysteiny,
– jest odpowiedzialna za prawidłową produkcję czerwonych krwinek
– przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego
– odgrywa rolę w procesie podziału komórek
– bierze udział w procesie syntezy DNA i RNA w erytroblastach
– jest odpowiedzialna za prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego
– utrzymuje prawidłowy metabolizm energetyczny
– jest niezbędna do prawidłowego podtrzymania funkcji psychologicznych

Witamina B12 czyli kobalamina – swoją nazwę zawdzięcza atomowi kobaltu i tzw. pierścieniom korynoidowym.
Wyróżniamy następujące formy witaminy B12:
– metylokobalamina – naturalnie występująca w przyrodzie, optymalna dla człowiek postać (najlepiej się wchłania)
– cyjanokobalamina – sztucznie syntetyzowane w przemyśle farmaceutycznych, konieczna jest konwersja do metylokobalaminy, żeby witamina była biologicznie aktywna
– hydroksykobalamina – produkowana przez bakterie w procesie fermentacji
– adenzoylokobalamina
– akwakobalamina

Przemysł farmaceutyczny i suplementacyjny głównie produkuje cyjanokobalaminę.

Zapotrzebowanie człowieka na witaminę B12

Zapotrzebowanie na witaminę B12 nie jest duże. Przyjęło się, że dawka 2,4 mikrograma będzie wystarczająca dla większości populacji, dla kobiet w ciąży 2,6 mikrograma i dla kobiet karmiących 2,8 mikrograma. Jednakże dawki te zapobiegają jedynie tzw. anemii złośliwej. Natomiast do prawidłowego funkcjonowania organizmu potrzebujemy znacznie więcej. W suplementach diety możemy spotkać dawki 200-1000 mikrogramów. Czy zatem takie dawki są groźne? Nie, gdyż witaminą B12 nie można się zatruć.

Zatem większe jej spożycie jest całkowicie dopuszczalne, a zdaniem wielu wręcz wskazane. Skąd taka rozbieżność? Ciekawym zjawiskiem jest fakt, że organizm człowieka, głównie wątroba, magazynuje zapasy witaminy B12 nawet na kilkanaście miesięcy. Dlatego zanim dojdzie do krańcowego niedoboru i objawów anemii złośliwej, możemy żyć „z zapasów”, chociaż stopniowo będziemy odczuwać objawy wynikające z niewielkiego niedoboru. Z badań na grupie osób, które przeszły z mięsożerstwa na ścisły weganizm i nie suplementowały B12 wynika, że objawy anemii złośliwej pojawiały się nawet dopiero po pięciu latach!

Najlepsze źródła witaminy B12:

Wchłanianie witaminy B12

Odbywa się w końcowym odcinku jelita krętego przy pomocy glikoproteiny (tzw. czynnika Castle’a) wytwarzanej przez komórki okładzinowe żołądka. Osoby spożywające mięso z niedoborem witaminy B12 mają najczęściej problem z nieprawidłowym jej wchłanianiem jelitowym. Przyczyną jest uszkodzenie komórek okładzinowych produkujących czynnik wewnętrzny Castle’a i kwas solny. Anemia jest objawem kilkumiesięcznego zaburzenia pracy żołądka, gdyż do wchłaniania witaminy B12 żołądek potrzebuje kwasu solnego. W takim przypadku należy poszerzyć diagnostykę związaną z obrębem żołądka, poszukać  i wyrównać niedobory, sprawdzić wydolność ślinianek i trzustki. Problemy z wchłanianiem i wytworzeniem kwasu solnego nasilają się wraz z wiekiem. Ludzie powyżej 60 roku życia mają obniżoną produkcje kwasu solnego, zanik śluzówek żołądka, niedobory produkcji śliny i soku trzustkowego.

Co możesz zrobić by lepiej wchłaniać B12?

– Skupienie się na posiłku oraz długotrwałym, solidnym gryzieniu i żuciu kęsów pokarmu – to podstawa dobrego trawienia i wchłaniania w żołądku i jelitach,
– Nie zalewania płynami posiłków – to zaburzy kwasowość treści żołądka, a zależy nam na kwaśnym środowisku trawienia.
Niedobór witaminy może prowadzić do:
– niedostatecznej produkcji krwinek czerwonych.
– rozwoju anemii –  niedokrwistości (anemia Addisona-Biermera, anemia złośliwa, niedokrwistość megaloblastyczna)

Leczenie otyłości poprzez wykonywanie bariatroterapii (wycięcie znacznej części żołądka) co powoduje zawsze zaburzenie pracy czynnika wewnętrznego. W takim przypadku osoba operowana będzie miała niedobory witaminy B12. Takie przypadki wymagają domięśniowego lub dożylnego podania witaminy.
Niedobory mogą mieć osoby zakażone pasożytami jelitowymi (tasiemce, przywry czy glisty) Witamina B12 jest podkradana przez te pasożyty. Jedynym rozwiązaniem jest pozbycie się nieproszonych gości z przewodu pokarmowego.

Witamina B12 a wpływ na ciążę i dziecko

O suplementacji witaminy B9 (kwas foliowy) słyszało wiele kobiet przygotowujących się do ciąży lub w trakcie ciąży. Występuje silny związek między witaminą B12 i kwasem foliowym. Do szybkiej replikacji DNA  przez płód wymagane jest zapewnienie dostatecznej ilości tetrahydrofolianu. Natomiast żeby powstał tetrahydrofolian konieczna jest witamina B12. Niedostateczna ilość witaminy B12 grozi tzw. pułapką folianową gdzie folianu jest za dużo w obiegu. Niedostateczna ilość witaminy B9 oraz witaminy B12  może powodować mutacje i zaburzenia syntezy DNA. Zwiększa się ryzyko wczesnych poronień albo narodzin z wadami cewy nerwowej i trwałego inwalidztwa. Kluczowe jest uzupełnienie witaminy B9 i B12 na długo przed ciążą.

Badanie poziomu B12

Jeśli masz podejrzenia, lub jesteś wegetarianinem lub weganinem należy badać poziom witaminy B12 w swojej krwi. Za prawidłowe poziomy uważa się od 200 do 1100 pg/ml. Doświadczeni lekarze mówią, że optymalny poziom powinien być nie mniejszy jak 600 pg/ml. Uważa się jednak, że wartości oscylujące bliżej 1000 pg/ml będą bardziej pożądanym poziomem.
Co jeszcze warto zbadać?
– morfologię krwi
– homocysteinę
– żelazo, ferrytynę, transferynę
– wykonać gastroskopię

Artykuł Witamina B12 – warto o niej pamiętać pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Najlepsze suplementy diety mają w składzie formy zmetylowane witamin. Szczególnie osoby które mają problemy z metylacją (upraszczając z oczyszczaniem organizmu – spowodowane choćby mutacją genu MTHFR), które mają polimorfizmy genowe powinny stosować formy zmetylowane. Stosowanie form które nie są zmetylowane przez takie osoby z zaburzeniami sprawia, że organizm nie potrafi ich przyswoić ani wydalić. Powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na witaminę B9 i B12.

Następnym elementem tanich preparatów witaminowo-mineralnych będzie użycie form wytwarzanych sztucznie. Przykładem takim jest witamina E. Formą naturalną jest D-alfa-tokoferol, natomiast sztuczną DL-alfa-tokoferol. Mała różnica w nazewnictwie, natomiast ogromna różnica w pochodzeniu.

Śmiesznie niskie dawki stosowane w większości preparatów to kolejny problem. Najczęściej w tanich preparatach by zapewnić dzienną porcję należy przyjąć 4-6 tabletek dziennie. Tabletki zazwyczaj są duże, nafaszerowane substancjami dodatkowymi które wątroba musi zutylizować.  Dobre suplementy diety charakteryzują się niską zawartością substancji dodatkowych oraz dużo większą koncentracją w jednej tabletce czy kapsułce.

Preparaty sprawdzonych marek są zazwyczaj 2-3 krotnie droższe niż odpowiedniki innych producentów. Gdy zdecydujemy się na preparat multiwitaminowy lepiej zapłacić więcej, mieć pewny produkt niż mieć poczucie, że marnujesz pieniądze oraz niepotrzebnie obciążasz organizm.

Umów się na konsultację, w której przekażę Ci wiedzę na co zwracać uwagę przy kupnie suplementów.

Artykuł Multiwitamina – czy warto? pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Lactobacillus gasseri to naturalnie występująca bakteria w ludzkim przewodzie pokarmowym, moczowym i narządach płciowych. Wykazują szereg właściwości prozdrowotnych dla naszego organizmu co będę chciał Wam udowodnić:

1. Wpływ na tkankę tłuszczową trzewną:

Mikrobiota jelitowa jest uważana za jeden z istotniejszych czynników związanych z otyłością i zaburzeniami metabolicznymi
Przyjmowanie przez 12 tygodni bakterii z rodzaju L.gasseri LG2055 spowodowało redukcję masy tkanki tłuszczowej brzusznej o 4,6% względem grupy kontrolnej [1]. Ten sam autor 3 lata później zbadał jeszcze większą ilość ludzi pod kątem przyjmowania L.gasseri LG2055. Zawartość tłuszczu trzewnego badano za pomocą tomografii komputerowej. Po 12 tygodniach objętość tłuszczu trzewnego zmniejszyła się średnio o 8,5%. Autor podkreśla, że jedynie długotrwałe przyjmowanie tego szczepu przynosi efekty redukcji tłuszczu trzewnego [2].

W tej publikacji badano 90 osób przez 12 tygodni różnymi dawkami L.gasseri BNR17 dwoma dawkami. W pierwszej grupie badani dostawali dawkę 10⁹ a w drugiej 10¹⁰. Stwierdzono znaczną redukcję tłuszczu trzewnego u badanych w grupie o większej koncentracji L.gasseri oraz zmniejszenie obwodu talii o 21,6 cm [3].

Kang i wsp. badali wpływ L.gasseri BNR17 na tkankę tłuszczową, masę ciała u szczurów i myszy. Ten szczep bakterii uzyskał pozytywne korelacje pomiędzy przyjmowaniem tego rodzaju bakterii a masą ciała [4,5,6].

Stwierdzono zmniejszenie obwodu talii i bioder u 31 otyłych ochotników którzy przyjmowali 6 kapsułek L.gasseri o stężeniu 10¹⁰ [7].

2. Przeciwzapalne właściwości

Wykazano, że szczep bakterii L.gasseri odznaczał się właściwościami przeciwutleniającymi, hamowanie aktywności α-glukozydazy i obniżanie poziomu cholesterolu. Szczep L.gasseri TMC0356 wykazywał właściwości odbiżające nasilenie alergicznego nieżytu nosa . Po 28 dniach suplementacji L.gasseri odpowiedź immunoglobuliny IgE obniżyła się [12].

3. Wzmacnianie odporności

Badanie to dotyczy osób które spożywały Lactobacillus gasseri PA16/8 razem z innymi bakteriami probiotycznymi. Wpływ na poprawę odporności zauważono w grupie która przyjmowała probiotyki przez okres 3 miesięcy [8].

Olivares i wsp. również badała wpływ bakterii probiotycznych na odporność. Spożycie L. gasseri CECT5714 zwiększyło odsetek komórek fagocytarnych, w tym monocytów i neutrofili, a także ich aktywność fagocytarną oraz  wzrost komórek NK (naturalnych zabójców) i stężenia IgA [9].

4. Wpływ na zdrowie przewodu pokarmowego

Badano wpływ szczepu L.gasseri OLL2716 na eradykację (pozbycie się) Helicobacter pylori z przewodu pokarmowego. Badanych leczono 3 środkami farmakologicznymi oraz szczepem L.gasseri OLL2716 w porównaniu z pacjentami którzy nie dostawali probiotyku. W grupie pacjentów którzy dostawali probiotyk szansa na eradykację H.pylori była znacznie większa [10].

L.gasseri wykazuje właściwości przeciwzapalne czyli hamowanie cytokin zapalny, zmniejszenie TNF oraz IL-6. Markery stanu zapalnego spowodowanym przez H.pylori są zmniejszane dzięki suplementacji L.gasseri Kx110A1 [16].

W tym badaniu udowodniono potencjał zwalczania C. difficile w jelicie gryzoni. Zakażenie C.difficile objawia się z przewlekłymi biegunkami, zapaleniem jelita grubego, a nawet ryzykiem utraty życia. Szczep L.gasseri APC678 zmniejszył 8-krotnie występowanie C.difficile w kale gryzoni[11].

Nishiyama i wsp. zbadali wpływ L.gasseri  SBT2055 na przyleganie i atak pałeczki Campylobacter jejuni na pisklęta. Od momentu zakażenia podawano L.gasseri przez 14 dni. Zauważono znaczny spadek kolonizacji C.jejuni w grupie piskląt którym był podawany L.gasseri [13].

5. Redukcja stresu

Okazuje się, że suplementacja L.gasseri CP2305 miała wpływ na redukcję stresu u studentów. Zanotowano poprawę jakości i długości snu, zmniejszenie częstości występowanie biegunek szczególnie w grupie mężczyzn. Ponadto zbadano kał, zanotowano lepszy wpływ na przeżywalność Bifidobacterium oraz mniejszy udział Streptococcus spp [14,15].

Podsumowanie:

Jak mogliście przeczytać, szczep L.gasseri wykazuje szereg właściwości prozdrowotnych. Występuje naturalnie w mleku matki. Jednakże najlepszym rozwiązaniem będzie suplementacja tego szczepu od sprawdzonego producenta. Oprócz suplementacji, polecam włączyć produkty fermentowane które wzbogacą florę bakteryjną (o ile są dobrze tolerowane). Do takich produktów zaliczamy: kiszoną kapustę, kiszone ogórki, jogurt, kefir, miso, kimchi.

Bibliografia:

1. Kadooka, Y., Sato, M., Imaizumi, K. et al. Regulation of abdominal adiposity by probiotics (Lactobacillus gasseri SBT2055) in adults with obese tendencies in a randomized controlled trial. Eur J Clin Nutr 64, 636–643 (2010).
2. Kadooka Y, Sato M, Ogawa A, et al. Effect of Lactobacillus gasseri SBT2055 in fermented milk on abdominal adiposity in adults in a randomised controlled trial. Br J Nutr. 2013;110(9):1696-1703.
3. Joohee Kim, Jae Moon Yun, Mi Kyung Kim, Oran Kwon, and Belong Cho: Lactobacillus gasseri BNR17 Supplementation Reduces the Visceral Fat Accumulation and WaistCircumference in Obese Adults: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Tr ial
   Journal of Medicinal Food.May 2018. 454-461.
4. Kang JH, Yun SI, Park HO: Effects of Lactobacillus gasseri BNR17 on body weight and adipose tissue mass in diet-induced overweight rats. J Microbiol 2010;48:712–714. 
5. Kang JH, Yun SI, Park HO: Effects of Lactobacillus gasseri BNR17 on body weight and adipose tissue mass in diet-induced overweight rats. J Microbiol 2010;48:712–714.
6. Miyoshi, M., Ogawa, A., Higurashi, S. et al. Anti-obesity effect of Lactobacillus gasseri SBT2055 accompanied by inhibition of pro-inflammatory gene expression in the visceral adipose tissue in diet-induced obese mice. Eur J Nutr 53, 599–606 (2014)
7. Jung SP, Lee KM, Kang JH, et al. Effect of Lactobacillus gasseri BNR17 on Overweight and Obese Adults: A Randomized, Double-Blind Clinical Trial. Korean J Fam Med. 2013;34(2):80-89.
8. De Vrese M, Winkler P, Rautenberg P, et al. Effect of Lactobacillus gasseri PA 16/8, Bifidobacterium longum SP 07/3, B. bifidum MF 20/5 on common cold episodes: a double blind, randomized, controlled trial. Clin Nutr. 2005;24(4):481-491.
9. Mónica Olivares, M. Paz Díaz-Ropero, Nuria Gómez, Federico Lara-Villoslada, Saleta Sierra, Juan A. Maldonado, Rocío Martín, Juan M. Rodríguez, Jordi Xaus: The consumption of two new probiotic strains, Lactobacillus gasseri CECT 5714 and Lactobacillus coryniformis CECT 5711, boosts the immune system of healthy humans, International Microbiology, Vol 9, No 1 (2006).
10. Deguchi, Ryuzo et al. “Effect of pretreatment with Lactobacillus gasseri OLL2716 on first-line Helicobacter pylori eradication therapy.” Journal of gastroenterology and hepatology vol. 27,5 (2012).
11. Quigley, Lisa et al. “Lactobacillus gasseri APC 678 Reduces Shedding of the Pathogen Clostridium difficile in a Murine Model.” Frontiers in microbiology vol. 10 273. 20 Feb. 2019.
12. Morita H, He F, Kawase M, et al. Preliminary human study for possible alteration of serum immunoglobulin E production in perennial allergic rhinitis with fermented milk prepared with Lactobacillus gasseri TMC0356. Microbiol Immunol. 2006;50(9):701-706.
13. Nishiyama K, Seto Y, Yoshioka K, Kakuda T, Takai S, Yamamoto Y, et al. (2014) Lactobacillus gasseri SBT2055 Reduces Infection by and Colonization of Campylobacter jejuni. PLoS ONE 9(9)
14. Nishida K, Sawada D, Kawai T, Kuwano Y, Fujiwara S, Rokutan K. Para-psychobiotic Lactobacillus gasseri CP2305 ameliorates stress-related symptoms and sleep quality. J Appl Microbiol. 2017;123(6):1561-1570.
15. Nishida K, Sawada D, Kuwano Y, Tanaka H, Rokutan K. Health Benefits of Lactobacillus gasseri CP2305 Tablets in Young Adults Exposed to Chronic Stress: A Randomized, Double-Blind, Placebo-Controlled Study. Nutrients. 2019;11(8):1859.
16. Gebremariam HG, Qazi KR, Somiah T, et al. Lactobacillus gasseri Suppresses the Production of Proinflammatory Cytokines in Helicobacter pylori-Infected Macrophages by Inhibiting the Expression of ADAM17. Front Immunol. 2019;10:2326.

Artykuł Zdrowotne właściwości Lactobacillus gasseri pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Czy nawyki żywieniowe mają wpływ na wysycenie magnezu?

długotrwałe odchudzanie, diety niedoborowe – dieta ubogo białkowa wpływa na zmniejszenie wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego
picie kawy i mocnej herbaty w dużych ilościach lub jako podstawowy płyn
częste spożywanie oraz nadużywanie alkoholu – zaburzają wchłanianie oraz zwiększają zużycie magnezu
fosforany zwiększają wydalanie magnezu z organizmu. W przemyśle spożywczym używane są jako stabilizatory, emulgatory, regulatory kwasowości oraz przeciwutleniacze. Wpływają zubażająco na magnez, wapń czy cynk ale również wpływają negatywnie na gospodarkę hormonalną
długotrwałe stosowanie suplementacji wapnia lub diety bogato wapniowe – wapń zmniejszona wchłanianie magnezu
zbyt duży udział błonnika w diecie – błonnik absorbuje pierwiastki, w tym także magnez.

Badanie poziomu wysycenia magnezu

Zbadanie aktualnego stanu gospodarki magnezowej oraz dopasowanie dawki nie jest zadaniem łatwym. W organizmie człowieka znajduje się około 25–35 g magnezu, z czego około 53% jest zmagazynowane w kościach, 46% w mięśniach i tkankach miękkich, a tylko 1% we krwi a tylko 0,3% w surowicy – materiale najczęściej wykorzystywanym do badań laboratoryjnych.
➢ Badanie tanie które wykonuje każde laboratorium czyli pomiar poziomu magnezu całkowitego z surowicy lub osoczu nie jest dobrym markerem, gdyż nie odzwierciedla wysycenia magnezu w tkankach. Organizm dąży do tego, by w surowicy krwi poziom magnezu utrzymywał się na podobnych, prawidłowych poziomach.
➢ Znacznie lepszym markerem wysycenia magnezu jest wewnątrzkomórkowe stężenie magnezu w erytrocytach.
➢ Dobowe wydalanie z moczem po doustnym obciążeniu magnezem jest uważane za „złoty standard” Badanie pod doustnym obciążeniem jest znacznie lepszym markerem bilansu magnezu.
➢ Coraz większą popularnością cieszy się badanie substancji mineralnych z włosa. Według literatury metoda ta dostarcza wiarygodnego wyniku wysycenia magnezem.

Wpływ magnezu na osiągi sportowe i poziom hormonów steroidowych

Ćwiczenia fizyczne mogą wpłynąć na wyczerpanie rezerw magnezu. Gdy podaż magnezu wraz z dietą nie jest na odpowiednim poziomie, może to doprowadzić do zaburzeń: metabolizmu energetycznego, funkcji mięśni, równowagi tlenowej oraz elektrolitowej. W związku niedoborami magnezu jakość wysiłku oraz regeneracja powysiłkowa może być gorszej jakości [17].
Spadek poziomu hormonów anabolicznych jak testosteron i IGF-1, jest silnym czynnikiem predysponującym do zespołu metabolicznego, cukrzycy i umieralności u starszych mężczyzn. Badania pokazały wpływ spożycia magnezu na wydzielanie całkowitego IGF-1 i zwiększenie bioaktywności testosteronu [1].
Kolejne badanie zostało przeprowadzone w celu oceny, czy 4 tygodniowa suplementacja magnezu wpływa na poziomy wolnego i całkowitego testosteronu. W grupie sportowców ćwiczących taekwondo i osób niećwiczących zanotowano wzrost poziomu testosteronu wolnego i związanego [10].

Wpływ magnezu na poziom cukru, cukrzycę typu 2 i inne choroby

Chorzy na cukrzycę typu 2 wykazywali niższe poziomy magnezu w surowicy. Niskie poziomy magnezu w surowicy są powiązane ze słabym stopniem kontroli glikemii. Wysycenie organizmu magnezem jest koniecznym czynnikiem w procesie ustabilizowania poziomu glukozy we krwi w przypadku cukrzycy typu 2 [3].
Badani zauważyli związek między poziomem magnezu w surowicy a otyłością i insulinoopornością u dzieci. Poziom magnezu w surowicy był znacznie niższy w grupie dzieci z otyłością , co może przyczyniać się do rozwoju insulinooporności u otyłych dzieci [6].
Wykazano korelację, w której niedobór magnezu szczególnie u kobiet koreluje z występowaniem cukrzycy typu 2. Okazuje się, że magnez jest istotniejszym składnikiem mineralnym wpływającym na gospodarkę cukru u kobiet niż u mężczyzn [4].
Gdy w diecie człowieka dochodzi do niedoborów magnezu, organizm wywołuje hipomagnezemię jako mechanizm kompensacyjny w celu utrzymywania stężenia minerałów w osoczu na odpowiednim udziale. Udowodniono korelację między stężeniem magnezu w moczu a białkiem fazy ostrej CRP, co sugeruje wpływ hipomagnezemii na CRP u kobiet otyłych [5]. 
Ponadto hipomagnezemia może wpłynąć na obniżenie wrażliwości na działanie insuliny, co stwierdzili Nadler i wsp [7].
W przypadku dzieci z zespołem nadpobudliwości ruchowej zlecono suplementację magnezem
(6mg/kg m.c) oraz witaminą B6 (0,6mg/kg m.c.) przez 8 tygodni. Zaobserwowano wpływ na obniżenie odruchów nadreaktywności oraz agresji. Zanotowano zwiększoną umiejętność skupienia uwagi  u dzieci z objawami ADHD. Po kilku tygodniach od  zaprzestania suplementacji objawy powróciły [8].
Badani postawili hipotezę, że suplementacja magnezu może zmniejszyć napady drgawkowe u osób z padaczką. Dzieci lepiej reagowały na leki z grupy kortykosteroidów jeśli w tym samym czasie włączono suplementację magnezem [12].
Wydaje się, że najlepszą formą magnezu dla wsparcia przypadków o podłożu neuronalnym jest postać treonianu magnezu. Badano wpływ suplementacji magnezu z l-karnityną (500mg magnezu i 500mg l-karnityny)  na złagodzenie objawów oraz wpływ na siłę bólu migrenowego. Przez okres 12 tygodni suplementacja magnezu i l-karnityny może być skuteczna w profilaktyce bóli migrenowych [11].
Założeniem kolejnego badania był wpływ suplementacji magnezu na objawy kliniczne u dzieci i młodzieży z astmą. Badano reaktywność oskrzeli, czynność płuc i reakcje skórne po podaniu metacholiny. Suplementacja magnezu wpłynęła pozytywnie na mniejszą odpowiedź astmatyczną ze strony oskrzeli na metacholinę. Reakcje skórne wywołane alergenem zmniejszyły się oraz poprawiła się kontrola objawów astmy [9,13].
Wpływ wyrównania poziomu magnezu na depresję była przedmiotem kolejnego badania. Okazuje się, że występuje korelacja między spożyciem magnezu a depresją u osób poniżej 65 roku życia. U osób w podeszłym wieku z cukrzycą typu 2 niskie spożycie magnezu może pogłębić  depresję [14, 15,16].

Literatura:

1. Maggio M, Ceda GP, Lauretani F, Cattabiani C, Avantaggiato E: Magnesium and anabolic hormones in older men. Int J Androl. 2011, Volume34, Issue 6 (2), 594-600.
2. Iskra M , Krasińska B , Tykarski A: Magnesium — physiological role, clinical importance of deficiency in hypertension and related diseases, and possibility of supplementation in the human body Arterial Hypertension 2013, vol. 17, no 6, 447–459.
3. Lecube A, Baena-Fustegueras JA, Fort JM, Pelegrí D, Hernández C, Simó R:  Diabetes is the main factor accounting for hypomagnesemia in obese subjects. PLoS One 7:e30599
4. Bertinato J, Xiao CW, Ratnayake1 WMN, Fernandez L, Lavergne C, Wood C, Swist E (2015) : Lower serum magnesium concentration is associated with diabetes, insulin resistance, and obesity in south Asian and white Canadian women but not men, Food Nutri Res 59: 25974
5. Oliveira AR, Cruz KJ, Morais JB, Severo JS, Freitas TE, Veras AL, et al. (2015) Magnesium status and its relationship with C-reactive protein in obese women. Biol Trace Elem Res 168:296–302.
6. Celik N, Andiran N, Yilmaz AE (2011) The relationship between serum magnesium levels with childhood obesity and insulin resistance: a review of the literature. J Pediatr Endocrinol Metab 24:675–678.
7. Nadler JL, Buchanan T, Natarajan R, et al. Magnesium deficiency produces insulin resistance and increased thromboxane synthesis. Hypertension 1993; 21: 1024-9.
8. Mousain-Bosc M, Roche M, Polge A, et al. Improvement of neurobehavioral disorders in children supplemented with magnesium-vitamin B6. I. Attention deficit hyperactivity disorders. Magnes Res 2006; 19: 46-52.
9. Sun Ha Jee, Edgar R Miller, Eliseo Guallar, Vikesh K Singh, Lawrence J Appel, Michael J Klag, The effect of magnesium supplementation on blood pressure: a meta-analysis of randomized clinical trials, American Journal of Hypertension, 2002, 15 (8), 691–696.
10. Vedat Cinar, Yahya Polat, Abdulkerim Kasim Baltaci: Effects of Magnesium Supplementation on Testosterone Levels of Athletes and Sedentary Subjects at Rest and after Exhaustion, Biological Trace Element Research, 2011, Volume 140(1), 18.
11. Esfanjani A.T, Mahdavi R, Mameghani M.E, Talebi M, Nikniaz Z, Safaiyan A: The Effects of Magnesium, l-Carnitine, and Concurrent Magnesium L-Carnitine Supplementation in Migraine Prophylaxis, Biological Trace Element Research, 2012, Volume 150, (1-3), 42.
12. Alan W.C.Yuen, Sander J.W: Can magnesium supplementation reduce seizures in people with epilepsy? A hypothesis, 2012, Epilepsy Research, Volume 100, (1–2), 152-156.
13. Bede O, Nagy D, Surányi A, Horváth I, Szlávik M, Gyurkovits K: Effects of magnesium supplementation on the glutathione redox system in atopic asthmatic children, 2008, Inflammation Research, Volume 57, Number 6, Page 279.
14. Tarleton E.K, Littenberg B: Magnesium intake and depression in adults. 2015, J Am Board Fam Med ; 28(2), 249–256.
15. Huang J.H, Lu YF, Cheng F.C, Lee J.N, Tsai L.C: Correlation of magnesium intake with metabolic parameters, depression and physical activity in elderly type 2 diabetes patients: a cross-sectional study. Nutrition J. 2012; 11(1), 41.
16. Yary T, Lehto S.M, Tolmunen T, Tuomainen T-P, Kauhanen J, Voutilainen S: Dietary magnesium intake and the incidence of depression: a 20-year follow-up study. J Affect Disord. 2016; 193, 94–98.
17. Maria José Laires, Cristina Monteiro: Exercise, magnesium and immune function, Magnesium Research 2008; 21 (2): 92-9

Piśmiennictwo:

Artykuł Magnez jego rola cz.2 pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Zubożenie magnezu na przestrzeni lat

Warzywa i owoce z roku na rok są zubażane o składniki mineralne ze względu na wysokie uprzemysłowienie upraw. Jeśli ziemia nie jest nawożona w minerały, nie jest stosowany poplon oraz płodozmian nie ma szans aby „owoc” wydany przez roślinę zawierał w sobie minerały. Poniżej tabela pokazująca zubożenie magnezu i innych witamin i minerałów na przestrzeni 17 lat.

Objawy niedoboru magnezu:

Występowanie następujących objawów może oznaczać duże prawdopodobieństwo niedoboru magnezu w organizmie:
➢ osłabienie,
➢ zmęczenie, rozdrażnienie,
➢ kołatania serca lub nierówne bicie serca,
➢ drżenie i mrowienie rąk,skurcze mięśniowe,
➢ zaburzenia koncentracji i uwagi,
➢ zmniejszona odporność na stres,
➢ nadpobudliwość psychiczna i ruchowa, niepokój, stany lękowe.

Przyczyny powstania niedoborów magnezu:

– szybkie kuracje odchudzające;
– długotrwałe zażywanie leków, leków uspokajających i psychotropowych, środków odurzających, , anabolików, antybiotyków, cytostatyków, leków nasennych, antykoncepcyji hormonalnej
– sytuacje długotrwałego narażenia na stres – praca, dom, treningi
– przepracowanie
– nadużywanie alkoholu

Czy wiesz gdzie w organizmie wchłania się magnez?

Większa część procesu wchłaniania magnezu odbywa się w jelicie cienkim mniejsza część w jelicie grubym. Istnieje inna metoda wchłaniania magnezu – transdermalna czyli przez skórę. Dzięki temu procesowi jony magnezu mogą przechodzić przez warstwę rogową naskórka. Do transdermalnego uzupełniania magnezu używa się siarczku magnezu (sól EPSOM) bądź chlorku magnezu.

Dzienne zapotrzebowanie na magnez przedstawia poniższa tabela:

Jedząc te produkty dostarczysz magnez:

Pestki dyni – 540mg/100g
Otręby pszenne – 490mg/100g
Kakao – 420mg/100g
Migdały – 296mg/100g
„Orzeszki” ziemne – 240mg/100g, orzechy włoskie – 160mg
Kasza gryczana – 218mg/100g, kasza jaglana – 220mg, a jęczmienna – 270mg
Płatki owsiane – 129mg/100g
Groch – 124mg/100g
Figi – 70mg, daktyle – 50-65mg, rodzynki – 45mg, banany i awokado – 30mg,
Szpinak – 70mg

Co sprzyja wchłanianiu magnezu?

➢ środowisko kwaśne,
➢ białka zwierzęce,
➢ tłuszcze nienasycone,
➢ witamina B6,
➢ sód,
➢ witamina D3,
➢ laktoza

Dobierz formę magnezu pod swoje potrzeby

Tlenek  dla osób z nadkwaśnością żołądka i stanach zapalnych żołądka
Chlorek  dla osób w niedokwaśności żołądka (dostarczamy jonów chlorkowych
Cytrynian i jabłczan to podstawowe formy magnezu, cechuje je świetna biodostępność. Świetnie sprawdzą się do uzupełniania niedoborów (jeśli zaczynasz przygodę z uzupełnianiem magnezu), dodatkowym atutem jest to, że mogą podnosić poziom energii, jednak należy uważać na wysokie dawki gdyż może nastąpić efekt przeczyszczający (szczególnie przy cytrynianie)
Glicynian forma charakteryzuje się właściwościami tonizującymi (uspokajającymi) dlatego zalecana jest w okolicach snu. Forma to sprawdzi się przy mocnych niedoborach, gdyż nie powoduje efektu przeczyszczającego
Taurynian sprawdzi się dla osób dbających o układ sercowo-naczyniowy ale również układ nerwowy
Treonian magnezu to forma połączona z kwasem L-treonowym, sprawdzi się dla osób chcących podkręcić funkcje kognitywne mózgu, gdyż forma ta przekracza barierę krew mózg. Wpływa na poprawę jakości snu. Wsparcie dla osób cierpiących na choroby neurodegeneracyjne jak choroba Alzheimera czy Parkinsona ale również dla osób z padaczką.

W części drugiej artykułu opiszę:
– Czy nawyki żywieniowe mają wpływ na wysycenie magnezu?
– Jakie badania wykonać aby sprawdzić poziom wysycenia magnezu
– Wpływ magnezu na osiągi sportowe i poziom hormonów steroidowych
– Wpływ magnezu na poziom cukru, cukrzycę typu 2 i inne choroby
Zapraszam do części drugiej https://odzywieni.pl/magnez-jego-rola-cz-2/

Artykuł Magnez i jego rola cz.1 pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Zdrowie układu sercowo- naczyniowego

W badaniu przeprowadzonym przez Kienreicha i wsp. u 926 osób wykazano korelację między stężeniem witaminy D₃ w surowicy a częstością przypadków zaburzeń krążenia mózgowego.  Ten sam autor podaje, że wśród 7935 mężczyzn z niską podaż witaminy D₃ w diecie zanotowano 960 przypadków udarów mózgu w czasie 34-letniej obserwacji [14].
Larsena i wsp.  wprowadzili badanym cholekalcyferol w dawce 3000 IU dziennie przez 20 tygodni u 112 pacjentów z nadciśnieniem. Wyjściowe stężenie witaminy D₃ w grupie badanej wynosiło 23ng/ml. Wyrównanie niedoborów witaminy D₃ skutkowało obniżeniem ciśnienia skurczowego i rozkurczowego [15].
Witamina D₃ może modulować reakcje zapalne które w konsekwencji mogą prowadzić do miażdżycy. Aktywacja receptora witaminy D₃ (VDR) stymuluje przeprojektowanie komórek CD4+ w kierunku limfocytów Th2. Z kolei ramię układu odpornościowego Th2 pociąga za sobą działanie przeciwmiażdżycowe poprzez stymuluję produkcji IL-10 co redukuje aktywność makrofagów. Wyrównanie niedoborów może również hamować rozwój blaszki miażdżycowej uniemożliwiając przekształcanie makrofagów w komórki piankowate [16].
Badani zestawili pacjentów z poziomem witaminy D₃ na niskim udziale (13ng/ml) w porównaniu z osobami z wyższym stężeniem (średnia = 21,6, 28,4 i 41,6ng/ml). W grupie o najniższym stężeniu witaminy w surowicy badacze obserwowali wyższe ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych [36].
Niski poziom 25(OH)D₃ był istotnie skorelowany z występowaniem stanu zapalnego (podniesione CRP oraz IL-6) oraz adhezji komórek które są markerami przyspieszającymi ryzyko chorób sercowo-naczyniowych [37].
Ponadto zbadano korelację między stężeniem metabolitu 25(OH)D₃ w surowicy a ogólną śmiertelnością. Przeanalizowano próbki krwi 13 331 osób. Zaobserwowano 26% zwiększoną śmiertelność  u osób z poziomem witaminy D₃ <17,8ng/ml [34].
Podobnie obserwacje mieli Adit i wsp. zauważyli, że śmiertelność wśród starszych osób zwiększa się gdy wartość 25(OH)D₃ była na poziomie 7,85-15,6ng/ml [35].
Podanie 200 000 IU jednorazowo, następnie comiesięczna dawka 100 000 IU witaminy D₃ przez okres roku obniżyła parametry ciśnienia krwi u dorosłych z niedoborem witaminy D₃ [40].

Witamina D3 – wpływ na testosteron oraz hormony płciowe

Wykazano, że witamina D₃ ma wpływ zmniejszenie hipogonadyzmu [1].
Wyrównanie poziomów witaminy D₃ w surowicy miało wpływ na wyższe stężenie testosteronu we krwi co przekładało się na lepszą erekcję, oraz zmniejszenie estradiolu. Prawidłowy poziom witaminy D₃ miał również pozytywny wpływ na zespół metaboliczny – zmniejszenie BMI, parathormonu, hemoglobiny glikowanej [2].
W badaniu przeprowadzonym przez Pilz i wsp. wzięło udział 200 zdrowych mężczyzn z nadwagą. Badani dostawali 3333 IU witaminy D₃ dziennie przez 1 rok. Wyjściowa wartość witaminy D₃ była niedoborowa a wartość testosteronu u tych mężczyzn oscylowała w dolnych zakresach norm. Po roku suplementacji testosteron wolny oraz testosteron związany wzrosły w porównaniu do grupy placebo [17].
Wpływ witaminy D₃ na testosteron sprawdzano na grupie 2299 mężczyzn których rutynowo kierowano na badanie oceny naczyń wieńcowych. Pobrano próbki krwi wszystkim uczestnikom. Okazało się, że mężczyźni którzy mieli poziom 25(OH)D₃ ≥30 ng/ml mieli zauważalnie wyższy poziom testosteronu, lepszy stosunek FAI (testosteron do SHGB) oraz niższy poziom globuliny wiążącej hormony płcowe SHGB [18].
Wśród 37 młodych kobiet które przez cztery tygodniowe suplementowały dawki 28 000 IU witaminy D₃. Odnotowano nieznaczny spadek poziomu estradiolu i progesteronu, lecz jest to pomijalne. Zmiany w gospodarce hormonalnej kobiet jest o wiele ciężej uchwycić, ze względu na zmienność cyklu miesięcznego [19].

Wpływ witaminy D3 na nasienie oraz spermatogenezę

Wapń jest istotnym elementem potrzebnym do prawidłowego funkcjonowania męskiego układu rozrodczego; jest niezbędny do spermatogenezy, ruchliwości plemników. Na grupie 300 mężczyzn badano zależność między wpływem poziomu witaminy D₃ na wewnątrzkomórkowy wapń, ruchliwość plemników i reakcję akrosomową. Autorzy stwierdzili dodatnią korelację między stężeniem 25(OH)D₃ we krwi a ruchliwością i ruchliwością postępową plemników. Mężczyźni z wyraźnym niedoborem witaminy D₃ (<10ng/ml) mieli niższy odsetek ruchliwych plemników o postępowym ruchu i o prawidłowej budowie w porównaniu z mężczyznami wyższym stężeniem witaminy D₃ w surowicy > 30ng/ml [20].
W kolejnym badaniu nie potwierdzono związku między stężeniem 25(OH)D₃ a parametrami nasienia i hormonami rozrodczymi (FSH, LH, testosteronem). Natomiast ruchliwość plemników wykazała dodatnią korelację z witaminą D₃. Jest pojęciem bardziej złożonym – obejmuje zespół zaburzeń parametrów nasienia, w którym stwierdza się zarówno nieprawidłową ilość plemników , jak i ograniczoną ruchliwość oraz nieprawidłową budowę . Mężczyźni z nieprawidłowościami
w OAT mają zmniejszoną ilość plemników, zaburzony jest ich ruch poprzez ich nieprawidłową budowę [21].
Przedmiotem kolejnych badań było wykazanie obecności receptora VDR w plemnikach. Biologiczne działanie witaminy D₃ odbywa się dzięki receptorowi VDR, który po połączeniu ze specyficznymi sekwencjami DNA reguluje ekspresję wielu genów. Potwierdzono, że w główce plemnika są receptory dla witaminy D₃ – VDR [22].
Poziom witaminy D₃ jest związany z jakością nasienia i liczbą, ruchliwością i morfologią plemników. Istnieją dowody na korzystny wpływ suplementacji witaminy D₃ na jakość nasienia, stężenie testosteronu  oraz płodność [23].
Natomiast w innych badaniach nie potwierdzono wpływu witaminy D₃ na polepszenie jakości nasienia [24,25].
Niezbędne są dalsze badania które zgłębią temat wpływu witaminy D₃ na plemniki i spermatogenezę.

Witamina D3 a nowotwór

Według Gorham i wsp. spożycie 1000–2000 IU witaminy D₃ dziennie może zmniejszyć występowanie raka jelita grubego[29].
Szacuje się, że utrzymywanie poziomu 25(OH)D₃ w surowicy na poziomie od 40 do 60ng/ml zmniejszy o połowę liczbę przypadków śmiertelnych w przypadku pacjentów z rakiem piersi, prostaty czy jelita grubego [30].
Korelacja między stężeniem witaminy D₃ a częstością występowania raka prostaty pokazuje kolejne badanie. Naukowcy stwierdzili, że zarówno niskie (≤19ng/ml), jak i wysokie (≥80ng/ml) stężenie 25(OH)D₃ w surowicy są związane z wyższym ryzykiem raka prostaty. Najniższe ryzyko raka prostaty notowali badani o stężeniu 25(OH)D₃ w przedziale między (40–60ng/ml)[31].
Kobiety przed menopauzą powinny dbać o właściwe wysycenie witaminą D₃. Potwierdzono ochronny wpływ witaminy D na częstość występowania raka piersi u kobiet przed menopauzą [33].
Ekspozycja na promieniowanie UV-B w lato czy też suplementacja witaminą D₃ w okresie jesienno-zimowym wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem raka piersi, jelita grubego, jajnika i prostaty ale również chłoniaka nieziarniczego. Ponadto zanotowano odwrotną korelację między nowotworami  pęcherza, żołądka, przełyku, płuc, nerek, trzustki, odbytnicy, a promieniowaniem UV-B [38].

Piśmiennictwo:

1. Ningjian Wang, Bing Han, I inni: Vitamin D is associated with testosterone and hypogonadism in Chinese men: Results from a cross-sectional SPECT-China study Reproductive Biology and Endocrinology volume 13, Article number: 74 (2015)
2. Onder Canguven,Raidh A. Talib,Walid El Ansari,Dany-Jan Yassin &Abdullah Al Naimi Vitamin D treatment improves levels of sexual hormones, metabolic parameters and erectile function in middle-aged vitamin D deficient men, Journal The Aging Male Volume 20, 2017
3. Czerwiński E., Borowy P., Kumorek A: Witamina D a układ mięśniowo-szkieletowy. Stand. Med. 2012; 9: 649–654
4. Gruber B. : Fenomen witaminy D, „Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej” 2015, nr 69, s. 127 -139.
5. Bruce W. Hollis: Circulating 25-Hydroxyvitamin D Levels Indicative of Vitamin D Sufficiency: Implications for Establishing a New Effective Dietary Intake Recommendation for Vitamin D The Journal of Nutrition, Volume 135, Issue 2, February 2005, Pages 317–322
6. B. Grygiel-Górniak, M. Puszczewicz: Witamina D – nowe spojrzenie w medycynie i reumatologii, Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej, 68, 2014, 359-368
7. Karolina Sałagan: Rola witaminy D3 w patogenezie chorób skóry Kosmetologia Estetyczna, 1, 2016, 15.
8. Mutgi K., Koo J. Update on the role of systemic vitamin D in atopic dermatitis. Pediatr. Dermatol. 2013; 30: 303–307.
9. Pittas A.G., Sun Q., Manson J.E., Dawson-Hughes B., Hu F.B.: Pla­sma 25-hydroxyvitamin D concentration and risk of incident type 2 diabetes in women. Diabetes Care, 2010; 33: 2021-2023
10. Pittas A.G., Dawson-Hughes B.: Vitamin D and diabetes. J. Steroid Biochem. Mol. Biol., 2010; 121: 425-429
11. Dusso A.S., Brown A.J., Slatopolsky E.: Vitamin D. Am. J. Physiol. Renal. Physiol., 2005; 289: F8-F28
12. Mitri J., Dawson-Hughes B., Hu F.B., Pittas A.G.: Effects of vita­min D and calcium supplementation on pancreatic β cell function, insulin sensitivity, and glycemia in adults at high risk of diabetes: the calcium and vitamin D for diabetes mellitus (CaDDM) randomized controlled trial. Am. J. Clin. Nutr., 2011; 94: 486-494
13. Nagpal J, Pande JN, Bhartia A.: A double-blind, randomized, placebo-controlled trial of the short-term effect of vitamin D3 supplementation on insulin sensitivity in apparently healthy, middle-aged, centrally obese men. Diabet Med. 2009 Jan;26(1):19-27
14. Kienreich K., Grübler M., Tomaschitz A., Schmid J., Verheyen N., Rutters F., Dekker J.M., Pilz S.: Vitamin D, arterial hypertension & cerebrovascular disease. Indian J. Med. Res., 2013; 137: 669-679
15. Larsen T., Mose F.H., Bech J.N., Hansen A.B., Pedersen E.B.: Effect of cholecalciferol supplementation during winter months in patients with hypertension: a randomized, placebo-controlled trial. Am. J. Hypertens., 2012; 25: 1215-1222
16. Agata Bogołowska-Stieblich, Marek Tałałaj :Rola witaminy D w chorobach układu sercowo-naczyniowego Borgis – Postępy Nauk Medycznych 3/2012, s. 252-257
17.  Pilz S Frisch S Koertke H Kuhn J Dreier J Obermayer-Pietsch B Wehr E Zittermann A. Effect of vitamin D supplementation on testosterone levels in men. Horm Metab Res 2011;43:223–225.
18. E. Wehr  S. Pilz  B. O. Boehm  W. März  B. Obermayer‐Pietsch: Association of vitamin D status with serum androgen levels in men. Clinical Endocrinology, 2010; 73, s.243–248
19. Knight JA, Wong J, Blackmore K.M, Raboud JM, Vieth R.: Vitamin D association with estradiol and progesterone in young women. Cancer Causes and Control 2010 21 479.
20. Blomberg Jensen M, Bjerrum PJ, Jessen TE, Nielsen JE, Joensen UN, Olesen IA, Petersen JH, Juul A, Dissing S, Jørgensen N.: Vitamin D is positively associated with sperm motility and increases intracellular calcium in human spermatozoa. Human Reproduction 1307–1317
21. Abbasihormozi S,  Kouhkan A, Alizadeh A.R, Shahverdi A.H, Nasr‐Esfahani  M.H, Sadighi Gilani  M.A, R. Salman Yazdi  A. Matinibehzad  Z. Zolfaghari: Association of vitamin D status with semen quality and reproductive hormones in Iranian subfertile men,  Andrology. 2017 Jan; 5(1): 113-118.
22. Sean T Corbetta, Oya Hill, Ajay K, Nangia: Vitamin D receptor found in human sperm, Urology, Volume 68, Issue 6, December 2006, Pages 1345-1349.
23. Anagnostis P, Karras S, Goulis DG: Vitamin D in human reproduction: a narrative review. Int J Clin Pract. 2013 Mar; 67(3):225-235.
24. Ramlau-Hansen CH, Moeller UK, Bonde JP, Olsen J, Thulstrup AM: Are serum levels of vitamin D associated with semen quality? Results from a cross-sectional study in young healthy men. Fertil Steril. 2011, 95 (3): 1000-1004.
25. Hammoud AO, Meikle AW, Peterson CM, Stanford J, Gibson M, Carrell DT: Association of 25-hydroxy-vitamin D levels with semen and hormonal parameters. Asian J Androl. 2012, 14 (6): 855-859.
26. Pramila Kalra, Vinita Das, Anjoo Agarwal, Mala Kumar, V. Ramesh, Eesh Bhatia, Sarika Gupta, Swati Singh, Priya Saxena and Vijayalakshmi Bhatia: Effect of vitamin D supplementation during pregnancy on neonatal mineral homeostasis and anthropometry of the newborn and infant; Volume 108, Issue 628 September 2012, 1052-1058.
27. Hashemipour S, Ziaee A, Javadi A, Movahed F, Elmizadeh K, Javadi EH, et al. Effect of treatment of vitamin D deficiency and insufficiency during pregnancy on fetal growth indices and maternal weight gain: A Randomized Clinical Trial. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2014; 172:15-9.
28. Zatollah Asemi, Teibeh Hashemi, Maryam Karamali, Mansooreh Samimi, Ahmad Esmaillzadeh: Effects of vitamin D supplementation on glucose metabolism, lipid concentrations, inflammation, and oxidative stress in gestational diabetes: a double-blind randomized controlled clinical trial, The American Journal of Clinical Nutrition, Volume 98, Issue 6, 2013, 1425–1432.
29. Gorham  ED, Garland  CF, Garland  FC: Optimal vitamin D status for colorectal cancer prevention.  Am J Prev Med 2007; 32 (3) 210- 216.
30. Garland CF, Gorham ED, Mohr SB, Garland FC: Vitamin D for cancer prevention: global perspective. Ann Epidemiol  2009; 19, 468–83.
31. Tuohimaa P Tenkanen L Ahonen M Lumme S Jellum E Hallmans G Stattin P Harvei S Hakulinen T Luostarinen T: Both high and low levels of blood vitamin D are associated with a higher prostate cancer risk: a longitudinal, nested case-control study in the Nordic countries. Int J Cancer, 2004, 104–108.
32. Urashima M, Segawa T, Okazaki M, Kurihara M, Wada Y, Ida H: Randomized trial of vitamin D supplementation to prevent seasonal influenza A in school children. Am J Clin Nutr 2010; 91: 1255–1260.
33. Abbas S, Chang-Claude J, Linseisen J: Plasma 25-hydroxyvitamin D and premenopausal breast cancer risk in a German case-control study. Int J Cancer 2009; 250–255.
34. Melamed ML,  Michos ED, Post W, Astor B: 25-hydroxyvitamin D levels and the risk of mortality in the general population. Arch Intern Med  2008; 168(15); 1629–1637.
35. Adit A, Ginde MD, Scragg R, Schwartz RS, Camargo CA Jr: Prospective study of serum 25-hydroxyvitamin D level, cardiovascular disease mortality, and all-cause mortality in older U.S. adults. J Am Geriatr Soc  2009; 57, 1595–1603.
36. Fiscella K Franks P. Vitamin D, race, and cardiovascular mortality: findings from a national US sample. Ann Fam Med  2010 (8); 11–18.
37. Dobnig H, Pilz S, Scharnagl H, Renner W, Seelhorst U, Wellnitz B, Kinkeldei J, Boehm BO, Weihrauch G, Maerz W: Independent association on low serum 25-hydroxyvitamin D and 1.25-dihydroxyvitamin D levels with all-cause and cardiovascular mortality. Arch Intern Med  2008; 168 (12): 1340–1349.
38. Grant WB. An estimate of premature cancer mortality in the US because of inadequate doses of solar ultraviolet-B radiation. Cancer. 2002;94(6): 1867–1875.
39. Sluyter JD, Camargo CA, Stewart AW, Waayer D, Lawes CMM, Toop L, Khaw KT, Thom SAM, Hametner B, Wassertheurer S, Parker KH, Hughes AD, Scragg R. Effect of monthly, high‐dose, long‐term vitamin D supplementation on central blood pressure parameters: a randomized controlled trial substudy. J Am Heart Assoc. 2017, 24;6(10)

Artykuł Witamina D3 – cud natury cz.2 pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.

Wpływ witaminy D3 a układ kostny

Witamina D₃ warunkuje prawidłową mineralizację kości – jest kluczowa do wbudowywania wapnia do tkanki kostnej.  Budulec kości czyli wapń jest podstawą dla prawidłowego działania kości i mięśni (skurcz i rozkurcz). Aktywna forma 1,25 (OH)2 D wpływa na wydzielanie białek
(m.in osteokalcyny, osteopontyny)a w tkankach mięśniowych transport wapnia oraz metabolizm fosfolipidów czego efektem jest m.in.skurcz mięśni. Wpływ witaminy D₃ na wydzielanie białek ma przełożenie na budowanie tkanki mięśniowej II typu co ma przełożenie na wzrost szybkości i siły. Zauważono znaczne osłabienie mięśni w przypadku znacznego niedoboru (<10ng/ml) [3,4].
Badacze udowodnili, że spadek witaminy D₃ poniżej 32 ng/ml zaburza absorpcję wapnia. Ryzyko złamań ale również osłabienie mięśni jest dużo większe.

Witamina D3 a ciąża oraz rozwój dziecka

Ten rozdział należy zacząć od wniosku dr Bruce Hollis który opublikował około 200 prac związanych w tym zagadnieniem. Naukowiec stwierdza, że poziom we krwi 32 ng/ml uznaje się jako niedobór.
Zgodnie z zaleceniami dla noworodków i niemowląt dawka 400 IU na dobę wydaje się wystarczająca. A czy dla osób dorosłych zalecana dawka na poziomie 800-2000 IU jest wystarczająca?  Kobietom w ciąży podawano 800-1600 IU dziennie. Zbadano ich poziom wyjściowy na początku i na końcu ciąży. Poziom 25 (OH) D z 14,5 ng/ml na początku ciąży do 28,0 ng/ml po ciąży. Zalecana minimalna dawka podtrzymująca dla osób zdrowych i dorosłych wynosi 2000 IU/d [5].
Niedobór witaminy D₃ <30 ng/ml, stwierdza się u 85% dzieci w wieku 2-17 lat z rozpoznaną cukrzycą typu 1. Wśród badanych dzieci 56% miało znaczny niedobór (<20 ng/ml), a prawidłowe wysycenie witaminą stwierdzono jedynie u <25% badanych. Udowodniono, że suplementacja witaminą D₃ kobiet w okresie ciąży oraz dzieci we wczesnym dzie­ciństwie wiązała się z obniżeniem ryzyka cukrzycy typu 1 [4].
W grupie kobiet która przyjmowały wysokie dawki jednorazowo 60 000 lub dwie dawki 120 000 IU witaminy D₃ w ciąży, poprawiły się parametry antropometryczne urodzonych noworodków (masa urodzeniowa, długość i obwód głowy) w porównaniu do kobiet które nie przyjmowały witaminy D₃. Ponadto dawka 2x 120 000 IU witaminy D₃ wpłynęło pozytywnie na poprawę parametrów krwi kobiet [26].
Poprawę parametrów antropometrycznych u noworodków wykazali Hashemipour i inni. Kobiety w 26 tygodniu ciąży z niedoborem witaminy D₃ (<30ng/ml) dostawało przez okres 8 tygodni dawkę 50 000 IU raz w tygodniu. Również stwierdzono poprawę parametrów antropometrycznych urodzonych noworodków (masa urodzeniowa, długość i obwód głowy [27].
Suplementacja witaminy D₃ (50 000IU – dwa razy w trakcie trwania badania) u kobiet w ciąży z cukrzycą ciążową miała korzystny wpływ na glikemię oraz stężenie cholesterolu całkowitego i LDL. Nie potwierdzono wpływu na zmniejszenie stanu zapalnego oraz stresu oksydacyjnego [28]. Witamina D ma wpływ na mięśnie miednicy u kobiet w ciąży. Zanotowano odwrotną korelację między stężeniem witaminy D a częstością stosowania cesarskiego cięcia. Kobiety u których zanotowano stężenie witaminy D (<37,5ng/ml) miały 4-krotnie większe ryzyko zabiegu operacyjnego [38].

Choroby skóry

Działanie witaminy D₃ w leczeniu łuszczycy ma dwutorowe działanie. Wpływa na poprawę funkcjonowania układu odpornościowego (hamując reakcję zapalną) . Witamina D₃ skutecznie obniża aktywność cytokin prozapalnych: IL-1, IL-6, IL-23, czynnika martwicy nowotworu TNF oraz czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów GM-CSF. Wykazuje właściwości stymulujące wydzielanie immunosupresorów tj. IL-10 i prostaglandyn PGE2.
Zbyt uboga koncentracja witaminy D₃ w surowicy może przyczyniać się do wystąpienia chorób alergicznych skóry. Naukowcy zaobserwowali, że obniżona wartość witaminy D₃ występuje u pacjentów z przewlekłą pokrzywką [7].
W innym badaniu wykazano, że występuje zależność między poziomem witaminy D₃ w surowicy a złagodzeniem objawów AZS (atopowego zapalenia skóry)[8].

Gospodarka węglowodanowa

U podstaw rozwinięcia cukrzycy typu 2 leżą zaburzenia czynności komórek β-trzustki oraz oporność na insulinę. Otyłość jest największym czynnikiem rozwoju cukrzycy.
Badania przeprowadzone na grupie 608 kobiet ze zdiagnozowaną cukrzycą typu 2 i w gru­pie kontrolnej liczącej 559 osób wykazano, korelację między stężeniami witaminy D₃ w surowicy a ryzykiem cukrzycy typu 2 [9].
Autorzy Pittas i Dawson-Hughes udowadniają, że suplementacja witaminą D₃ kobiet w ciąży oraz dzieci we wczesnym dzieciństwie korelowała z obniżeniem ryzyka występowania cukrzycy [10] Kolejne badanie pokazuje, że niedobory witaminy D₃ zwiększają zapadalność na cukrzycę typu 2. Wyrównanie niedoborów  witaminy D₃ oraz wapnia opóźniają rozwój cukrzycy w przypadku osób z  upośledzoną tolerancją glukozy [11].
Mitri i wsp. podawali badanym (93% uczestników było zagrożonych cukrzycą, a 7% uczestników miało cukrzycę) przez 16 tygo­dni witaminę D₃ w dawce 2000 IU dziennie w połącze­niu z węglanem wapnia w dawce 800 mg dziennie. Wyniki sugerują, że witamina D₃ może odgrywać rolę w opóźnianiu rozwoju cukrzycy klinicznej. Zaobserwowano poprawą funkcji komórek
β-trzustki oraz nieznaczne obniżenie stężenia  hemoglobiny glikowa­nej [12].
W kolejnym badaniu mężczyznom w średnim wieku z otyłością brzuszną podawano jednorazowo dawkę 240 000 IU witaminy D₃. Po 6 tygodniach zbadano uczestników ponownie. Okazało się, że mieli lepszą wrażliwość na glukozę i insulinę w porównaniu sprzed podania witaminy [13].

W części 2 wpisu przestawię wpływ witaminy D3 na:
– Zdrowie układu sercowo-naczyniowego
– Testosteron oraz hormony płciowe
– Nasienie oraz spermatogenezę
– Nowotwory

Artykuł Witamina D3 – cud natury cz.1 pochodzi z serwisu Odżywieni - Profesjonalna dieta.